50 Shades of Music

     Αχ. Δεκέμβρης. Ο μήνας που αρχίζει ο χειμώνας και τελειώνει ο χρόνος. Ο μήνας των τόσων γιορτών. Και, πάνω από όλα, ο μήνας των αγαπημένων Χριστουγέννων, της ωραιότερης ίσως περιόδου του χρόνου. Saving the best for last, που λένε κι οι Άγγλοι. Μιας και το ανέφερα τους Άγγλους, και καθώς η ωραιότερη αυτή εποχή είναι just around the corner, θέλησα σήμερα να κάνω μία ανάρτηση με 4(!) χριστουγεννιάτικα τραγούδια, σε ισάριθμες γλώσσες. 1)Ελληνικά: Ο μικρός τυμπανιστής    Ίσως το αγαπημένο μου από όλα τα παιδικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Δεν μπορώ να προσδιορίσω ακριβώς το γιατί. Έχω μία εντύπωση ότι η μητέρα μου όταν ήμουν μικρός και ακούγαμε τα διάφορα τραγούδια το ξεχώριζε. Ίσως να μου έχει μείνει από κει. Σίγουρα πάντως, αισθάνομαι ότι το συγκεκριμένο τραγούδι έχει και ένα α έξτρα "βάθος", δεν είναι ένα απλό εορταστικό τραγουδάκι. Πιθανότατα επειδή ο πρωταγωνιστής, ένα μικρό παιδάκι με ένα τύμπανο, φτωχό, φαίνεται ότι έχει την ίδια λαχτάρα και το ίδιο δικα...

     Απέχοντας 1 ακριβώς μήνα από τα αγαπημένα μου Χριστούγεννα, δεν θα μπορούσα να μην κάνω μία ανάρτηση για αυτά. Στην οποία, θα πρωτοτυπήσω σχετικά, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά 2 τραγούδια για τα οποία έχω ξαναγράψει στο παρελθόν, μαζί με ένα ακόμα. Τόσο γιατί αυτά είναι τα 3 τραγούδια τα οποία "παίζουν" αυτόματα στο μυαλό μου, από τη στιγμή που θα νιώσω τα Χριστούγεννα να πλησιάζουν, όσο και γιατί πέρσι δεν έκανα τόσο με την καρδιά μου τη συγκεκριμένη ανάρτηση, ξέροντας ότι τα Χριστούγεννα θα απείχαν δυστυχώς αρκετά από αυτό που θέλουμε και έχουμε μάθει. Όχι ότι και φέτος δεν θα απέχουν, αλλά, πολύ λιγότερο, ελπίζω. Εξ' ου κι ο περσινός τίτλος ("Τα Χριστούγεννα, αν δεν τα βρεις, τα φτιάχνεις") αντεστραμμένος.    Το "It's beginning to look a lot like Christmas" είναι, διόλου πρωτότυπα, το πρώτο τραγούδι που μου έρχεται στο μυαλό, όταν νιώθω τα Χριστούγεννα να πλησιάζουν. Όταν βλέπω σιγά-σιγά δρόμους&μαγαζιά να στολίζονται, χριστουγεννιά...

   Πριν 1 μήνα, είχα κάνει μία ανάρτηση βασισμένη σε ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι, το "Αθήνα μου", του Κωνσταντίνου Αργυρού, με αφορμή την επάνοδό μου στην Αθήνα, έπειτα από περίπου 1 χρόνο. Σήμερα, θέλω να μιλήσω για ένα άλλο τραγούδι, συναφές κατ' εμέ, το "Σ'Αναζητώ στη Σαλονίκη", του Δημήτρη Μητροπάνου. Τίτλος                    : Σ' Αναζητώ στη Σαλονίκη Τραγουδιστής        : Δημήτρης Μητροπάνος Στιχουργός             : Φίλιππος Γράψας Έτος Κυκλοφορίας: 1992 Είδος                      : Λαϊκό    Ένας προφανής και επιφανειακός λόγος για τη συγκεκριμένη μου επιλογή, είναι σίγουρα η επίσκεψή μου στη Θεσσαλονίκη, τριάμιση χρόνια μετά την πρώτη φορά. Κάτι που ήθελα πολύ να κάνω, εδώ κι ενάμιση χρόνο, αλλά δεν το επέτρεψαν οι συνθήκες που ζήσαμε. Σίγουρα η αφορμή της επιλογής μου είναι αυτή, όμως λόγοι υπάρχ...

   Έχω μία μάλλον περίεργη ιστορία με το τραγούδι για το οποίο θέλησα να μιλήσω σήμερα, το Chasing Cars των Snow Patrol. Το πρωτοάκουσα πριν 10-11 χρόνια, σε ένα βίντεο-αφιέρωμα σε έναν αγαπημένο μου ποδοσφαιριστή και το πρόσθεσα στην playlist μου, όπως πολλά ακόμα που ανακάλυψα με ίδιο-παρόμοιο τρόπο. Ένα από τα πολλά "ποπ-άκια" όπως τα λέω, που απλά μου άρεσαν πολύ σαν άκουσμα τότε. Μεγαλώνοντας, άρχισα να το επεξεργάζομαι λίγο περισσότερο και μου φάνηκε, ομολογώ, κάπως "άκυρο" τότε, κυρίως λόγω τίτλου θα έλεγα. Τι πάει να πει "Chasing Cars"; Κυνηγώντας αυτοκίνητα; Έχει κανένα νόημα αυτό; Πέρασε αρκετός καιρός, ώσπου πριν 1-2 χρόνια να καταλάβω εκείνο το νόημα που με μπέρδευε κι έκτοτε να γίνει αυτό το τραγούδι από τα αγαπημένα μου. Τίτλος                    : Chasing Cars Τραγουδιστής        : Snow Patrol Στιχουργός     ...

Το τραγούδι για το οπο ίο θα γράψω σήμερα  είναι ένα πολύ ιδιαίτερο για μένα. Όχι μόνο  επειδή το αγαπώ παρότι  ανήκει σε έ να είδος που γενικά δεν  προτι μώ, αλλά  επειδή το νιώθω  να να αναφέρεται  σε ένα ολόκληρο κομμάτι ζωής που διάλεξα πριν  2 χρόνια αλλά δεν με άφησαν, ακόμα,  να ζ ήσω. Ένα  τραγούδι που με κέρδισε από την πρώτη στιγμή,  όταν πριν ενάμιση  χρόνο κυκλοφόρησε, αλλά  δεν του αφιέρωσα κάποια ανάρτηση, σαν να ήξερα  ό τι δεν έχει έρθει α κόμα  η ώρα του. Αθήνα μου, του Κωνσταντίνου Αργυρού.  Τίτλος:                      Αθήνα Μου Τραγουδιστής:          Κωνσταντίνος Αργυρός Στιχουργός:              Λευτέρης Κιντάτος Έτος Κυκλοφορίας: 2020 Είδος:                    ...

     Το θεματικό κέντρο του τραγουδιού για το οποίο επέλεξα να μιλήσω σήμερα είναι ένα από τα πραγματικά χειρότερά μου, όσον αφορά το να το βιώνω, ο αποχωρισμός. Όσο κι αν είμαι πλέον 26, όσο κι αν έχω ωριμάσει, "σκληρύνει", μάθει πολλά, θεωρητικά και πρακτικά, πράγματα, εξακολουθεί να με δυσκολεύει, ειδικά όταν τον προκαλεί κάποια μη επαρκής, για την προσωπική μου λογική, αιτία. Κάτι που είναι και το πιο σύνηθες, μιας και ελάχιστες αιτίες μπορώ να θεωρήσω επαρκείς ώστε 2 άνθρωποι που αγαπιούνται, περνάνε καλά μαζί κι είναι σημαντικός ο ένας για τον άλλο, να "χαθούν". Τελικά όμως, μάλλον πολύ λίγοι συμμερίζονται αυτή μου την άποψη, αν κρίνω από το πόσο σύνηθες είναι αυτό. Βέβαια, όσο κι αν είναι μία από τις πιο δυσάρεστες εμπειρίες για να βιώσω, ο αποχωρισμός είναι παράλληλα κι από τα αγαπημένα μου θέματα για να γράψω, όπως είναι μάλλον εύκολο να αντιληφθεί κανείς από αρκετές αναρτήσεις μου. Ίσως επειδή το γράψιμο είναι πάντα μία καλή ψυχοθεραπεία, για όποιον το κατ...

     Το τραγούδι Humanity, των υπερλατρεμένων μου Scorpions, είναι ένα τραγούδι που άρχισε να μου τραβάει έντονα το ενδιαφέρον πριν περίπου 6 χρόνια, όταν έγινε η επίθεση των τζιχαντιστών στο γαλλικό θέατρο Μπατακλάν. Και παρότι έγινε ένα από τα αγαπημένα μου, αν και με στενοχωρούσε αρκετά εκθέτοντας τα χάλια του είδους μας, είχα πολύ καιρό να το ακούσω. Σήμερα μου ήρθε στο μυαλό και σκέφτηκα πόσο θα ταίριαζε για επίλογο σε μία ταινία, για να συνοδεύσει την αυτοκτονία του πρωταγωνιστή. Όχι για τους συνηθισμένους λόγους. Ερωτική απογοήτευση, τύψεις για κάτι, χρεοκοπία. Αλλά επειδή κουράστηκε, δεν θέλει άλλο να ανήκει σε αυτόν τον σκάρτο κόσμο.    Σκέφτηκα πολύ για το αν θα έπρεπε να το πω αυτό στην εισαγωγή μου, κάνοντάς τη τόσο μακάβρια. Αλλά επειδή δεν έχω σκοπό να γράψω ένα χαρούμενο, αισιόδοξο κείμενο σήμερα, αποφάσισα να το κάνω, ούτως ώστε όποιος αναγνώστης δεν θέλει να το διαβάσει να το κλείσει από την αρχή. Όσοι θέλουν, αντέχουν και συμμερίζονται την απογ...

     Θέλω σήμερα να γράψω για ένα αρκετά ιδιαίτερο, κατά τη γνώμη μου, τραγούδι, το "Forever Yours", των Sunrise Avenue. Ένα τραγούδι, που αν δεν το έχεις ακούσει, και δεις τον τίτλο, προετοιμάζεσαι μάλλον να ακούσεις μία πολύ ερωτική, ρομαντική, γλυκιά μπαλάντα. Αλλά, εν τέλει, αυτό που ακούς, είναι ένα τραγούδι-ύμνος της αμφιθυμίας, την οποία μάλιστα αποδίδει με μία θαυμαστή αξιοπρέπεια κι ακρίβεια. Τίτλος                    : Forever Yours Συγκρότημα          : Sunrise Avenue Στιχουργός            : Carol Sager, James Ingram, Bruce Roberts Έτος Κυκλοφορίας: 2007 Είδος                     : Ροκ    Ακούγοντάς το πλέον, σου δίνει την αίσθηση ότι ο τραγουδιστής αναφέρεται σε μία προηγούμενη σχέση του. Στην οποία άνοιξε την καρδιά του και για την οποία προσπάθησε να ξεπεράσει τα πρότερα τραύματά του, κατά τ...

     Έχοντας την ιδιότητα του ψυχολόγου, πιστεύω πολύ στην έννοια του ασυνειδήτου. Ενός δηλαδή επιπέδου συνειδητότητας που βρίσκεται κάτω από τη δική μας αντίληψη. Αλλά υπάρχει. Και κρύβει συναισθήματα, απόψεις, μνήμες. Ένας τρόπος να προσεγγιστεί είναι μέσω των συνειρμών. Και θεωρώ προσωπικά ότι μπορούν να υπάρξουν πολλοί και πολύ ενδιαφέροντες σχετικά με τη μουσική. Για αυτό κι αρκετές φορές έχω επιλέξει να γράψω για τραγούδια που "μου ήρθαν απλά έτσι, χωρίς ξεκάθαρο λόγο". Χωρίς καν να τα ακούω συχνά και να τα ξέρω καλά. Ένα τέτοιο ήταν και το "Πόσο σε θέλω" των Μαχαιρίτσα-Τσακνή, έχοντας ξυπνήσει σήμερα με ένα στίχο του στο μυαλό μου("πού να βρω γαλήνη", συγκεκριμένα).   Τίτλος                    : Πόσο σε θέλω Τραγουδιστές        : Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Διονύσης Τσακνής Στιχουργός             : Γιάννης Σπυρόπουλος Έτος Κυκλοφορίας: 1994 Είδος    ...

     Θέλησα σήμερα να αναφερθώ σε ένα πολύ ιδιαίτερο θέμα, που έχει επανέλθει στη μνήμη και τη σκέψη μου τον τελευταίο καιρό, την παιδική ηλικία, αφιερώνοντάς της κάποια πολύ ωραία τραγούδια.    Η παιδική ηλικία είναι ένα θέμα που έχει συζητηθεί εκτενέστατα, ιδίως από συναδέλφους μου ψυχολόγους, κάτι απόλυτα λογικό, δεδομένης της καταλυτικής σημασίας της για την εξέλιξη του ατόμου. Εγώ, προσωπικά, τη βλέπω πλέον ως το πιο άδικο στάδιο της ζωής μας. Αφενός επειδή, αν και έχει καταλυτική σημασία, όπως προείπα, είναι ελάχιστα ως και καθόλου στο χέρι του κάθε παιδιού το πώς θα κυλήσει. Το αν θα προστατευτεί από τους κινδύνους, το αν θα σφυρηλατήσει μία δυνατή προσωπικότητα, το αν θα διαπαιδαγωγηθεί σωστά, το αν θα λάβει αγάπη και χαρά που θα λειτουργήσουν ως ασπίδα στις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει μετέπειτα. Είναι άδικο να κρίνεται σε τόσο μεγάλο βαθμό η ζωή μας από κάτι που δεν μπορούμε οι ίδιοι να καθορίσουμε... Αφετέρου, επειδή, αν και είναι ίσως η πιο ευχάρισ...

     Θέλησα σήμερα, με αφορμή τα 26α μου γενέθλια, να αφιερώσω ένα κείμενο σε ένα πολύ αγαπημένο μου και ταιριαστό, θεωρώ, με την περίσταση, τραγούδι. Το "It's my life" του Bon Jovi.   Τίτλος                    : It's my Life Τραγουδιστής        : Bon Jovi Στιχουργός             : Bon Jovi, Richie Sambora, Max Martin Έτος Κυκλοφορίας: 2000 Είδος                      : (Pop) Rock    Ένα τραγούδι που θυμάμαι ακόμα χαρακτηριστικά την πρώτη φορά που το άκουσα. Στο σπίτι ενός φίλου μου, που θέλησε να μου το δείξει κυρίως επειδή θεώρησε εντυπωσιακό το βιντεο κλιπ. Κι η αλήθεια είναι ότι όντως είναι, και μένα μου έκανε εντύπωση ο πρωταγωνιστής που πηδάει από ταράτσες και πάνω σε αυτοκίνητα, ώστε να προλάβει να πάει στη συναυλία του τραγουδιστή, όπου ήδη βρίσκεται η κοπέλα του. Και, για να πω και την αμαρτία...

     Την έμπνευση για το σημερινό μου κείμενο την άντλησα τυχαία, ψάχνοντας κάποια παλιά μου αρχεία. Και βλέποντας, μεταξύ άλλων, τυχαία, και κάποιες παλιές φωτογραφίες και βίντεο, με μερικά πολύ αγαπημένα και σημαντικά πρόσωπα, άσχετα αν κάποια από αυτά πλέον δεν βρίσκονται στη ζωή μου. Θέλησα λοιπόν να κάνω μία νύξη στην αξία των φωτογραφιών και να τη συνοδεύσω με το πολύ ωραίο τραγούδι του Ed Sheeran, "Photograph".  Τίτλος Τραγουδιού: Photograph Τραγουδιστής        : Ed Sheeran Στιχουργός             : Ed Sheeran, Johnny McDaid, Martin Harrington Έτος Κυκλοφορίας: 2014 Είδος                      : Pop    Από μικρός έβγαζα αρκετά φωτογραφίες, μου άρεσε. Με αποκορύφωμα το 2006, όταν σε κάτι διακοπές στην Αθήνα είχα καταναλώσει 6(!) φιλμ (δεν υπήρχαν τότε smart...

   Η σημερινή μου ανάρτηση αφορά ένα πολύ ιδιαίτερο τραγούδι, το "Someone you loved", του Lewis Capaldi. Ένα σχετικά καινούριο τραγούδι, που όμως έχουμε οι περισσότεροι ακούσει και, αν και πολλοί το έχουν ταυτίσει με ένα αρνητικό γεγονός (καθώς μιλάει για ένα χωρισμό και τη συνεπαγόμενη νοσταλγία), νιώθω ότι, παρ' ολ' αυτά, το αγαπάμε όλοι. Είναι δύσκολο νομίζω να μην το αγαπάς, ειδικά αν ανήκεις στην εξαίρεση του κανόνα, αν το έχεις σχετίσει με κάτι θετικό κι όμορφο, όπως εγώ, που το έχω σχετίσει με την πρώτη και τελευταία (λόγω των συνθηκών του τελευταίου χρόνου) φορά που έπαιξα σε ένα live. Πριν από ένα χρόνο.  Τίτλος                    : Someone You Loved Τραγουδιστής        : Lewis Capaldi Στιχουργός             : Lewis Capaldi, Romans, Barnes, Kelleher & Kohn Έτος Κυκλοφορίας: 2019 Είδος                    ...

   Ο Τζίμης Πανούσης, ήταν ένας ιδιαίτερος καλλιτέχνης που, δεν έμεινε στη μνήμη του κόσμου λόγω συνηθισμένων λόγων για έναν τραγουδιστή, όπως η χρονιά, η τεχνική, η θεατρικότητα, αλλά για τη διορατικότητα των στίχων του, με τους οποίους καυτηρίαζε πράγματα και καταστάσεις, πολύ πριν η πλειοψηφία αντιληφθεί το πρόβλημα. Κι η σημερινή μου επιλογή είναι ένα χαρακτηριστικό τέτοιο τραγούδι του, το "Κάγκελα παντού", που, παρότι βγήκε πριν 25 χρόνια, είναι πολύ επίκαιρο στις μέρες μας. . Τίτλος                    : Κάγκελα Παντού Τραγουδιστής        : Τζίμης Πανούσης Στιχουργός             : Τζίμης Πανούσης Έτος Κυκλοφορίας: 1986 Είδος                      : Ροκ    Στις μέρες μας, που, έχοντας συμπληρώσει περίπου 1 χρόνο από την εμφάνιση του προβλήματος με το όνομα "κορωναϊός" στη χώρα μας, τα πράγματα όχι μόνο δε ...

     Ό ταν υπάρχει ταλέντο, οι άνθρωποι μπορούν να καταφέρουν μεγάλα πράγματα. Όταν όμως υπάρχει ταλέντο, όρεξη και αγάπη για δουλειά, τα αποτελέσματα είναι πραγματικά σπουδαία!! Όπως σπουδαίο είναι και το πρώτο κομμάτι της αγαπημένης μου φίλης Νικολέτας Κωνσταντάκη.      Ίσως στη δυσκολότερη πρόκληση που έχει κληθεί να αντιμετωπίσει η δική μας γενιά, τη διαχείριση μιας πανδημίας, η Νικολέτα έρχεται να μας μιλήσει για "Ελευθερία". Δεν μπορώ ακριβώς να περιγράψω από που πηγάζει η ομορφιά του κομματιού αυτού. Ίσως είναι οι στίχοι. Ίσως η μουσική. Ίσως η φωνή της Νικολέτας ή ακόμα και η ίδια η Νικολέτα. Το σίγουρο πάντως είναι πως ο συνδυασμός όλων των παραπάνω παράγει ένα αποτέλεσμα που καθηλώνει!!      Για τις ανάγκες του βίντεο, η Νικολέτα κούρεψε τα μαλλιά της on camera, δωρίζοντας τα στον Πανελλήνιο Σύλλογο Γυναικών με Καρκίνο Μαστού "Άλμα Ζωής". Για όποιον δεν το πρόσεξε, ενώ το βίντεο παίζει από το τέλος προς την αρχή, το στόμα της...

   Σήμερα θα ήθελα να κάνω μια ιδιαίτερη ανάρτηση, με αφορμή δύο ελληνικά τραγούδια που άκουσα σήμερα, απανωτά, στο ραδιόφωνο (τα γνώριζα βέβαια και από πριν) και μου "κόλλησαν". Κάτι που αρχικά μου φάνηκε αρκετά περίεργο, ακόμα και το γεγονός ότι τα έβαλαν το ένα μετά το άλλο, μιας και φαινομενικά είναι διαφορετικά ως κι αντίθετα, μα όσο περισσότερο το σκέφτομαι, δεν είναι τελικά όσο αρχικά νόμιζα.    Το πρώτο είναι το "Αποχωρώ", του Κωνσταντίνου Αργυρού (και μου φαίνεται επίσης περίεργο που το πρώτο τραγούδι του για το οποίο γράφω δεν είναι το "Αθήνα μου",  αλλά η ζωή τελικά είναι όντως γεμάτη εκπλήξεις😂). Το πρώτο και πιο βασικό στο οποίο φυσικά θα σταθώ είναι το νόημα που προκύπτει από τον ίδιο τον τίτλο. Το νόημα της αποχώρησης, της φυγής. Κάτι που γενικά θεωρείται κακό και σίγουρα είναι πολύ δυσάρεστο, ειδικά όταν εγκαταλείπεις ένα αγαπημένο πρόσωπο ή μια κατάσταση που κάποτε ήταν εποικοδομητική κι ευχάριστη. Μα είναι επίσης και κάτι που είναι απαρα...