Skip to main content

Τα Χριστούγεννα, δε χρειάζεται να τα φτιάξεις, αν τα βρεις!

    Απέχοντας 1 ακριβώς μήνα από τα αγαπημένα μου Χριστούγεννα, δεν θα μπορούσα να μην κάνω μία ανάρτηση για αυτά. Στην οποία, θα πρωτοτυπήσω σχετικά, χρησιμοποιώντας για πρώτη φορά 2 τραγούδια για τα οποία έχω ξαναγράψει στο παρελθόν, μαζί με ένα ακόμα. Τόσο γιατί αυτά είναι τα 3 τραγούδια τα οποία "παίζουν" αυτόματα στο μυαλό μου, από τη στιγμή που θα νιώσω τα Χριστούγεννα να πλησιάζουν, όσο και γιατί πέρσι δεν έκανα τόσο με την καρδιά μου τη συγκεκριμένη ανάρτηση, ξέροντας ότι τα Χριστούγεννα θα απείχαν δυστυχώς αρκετά από αυτό που θέλουμε και έχουμε μάθει. Όχι ότι και φέτος δεν θα απέχουν, αλλά, πολύ λιγότερο, ελπίζω. Εξ' ου κι ο περσινός τίτλος ("Τα Χριστούγεννα, αν δεν τα βρεις, τα φτιάχνεις") αντεστραμμένος.

   Το "It's beginning to look a lot like Christmas" είναι, διόλου πρωτότυπα, το πρώτο τραγούδι που μου έρχεται στο μυαλό, όταν νιώθω τα Χριστούγεννα να πλησιάζουν. Όταν βλέπω σιγά-σιγά δρόμους&μαγαζιά να στολίζονται, χριστουγεννιάτικες διαφημίσεις στην τηλεόραση, όταν ακούω ανθρώπους να μιλάνε για αυτά. Όλα αυτά που λειτουργούν ως μικρά, γλυκά, "ξυπνητήρια", που ξυπνάνε μέσα μου το παιδί που λατρεύει τα Χριστούγεννα κι ανυπομονεί για αυτά.

  Το δεύτερο τραγούδι που συνοδεύει αυτή την όμορφη αναμονή, στο μυαλό μου, είναι το "I'm Dreaming of a White Christmas". Αυτό το τραγούδι, σαν ακολουθώντας τη συνειδητοποίηση ότι έρχονται Χριστούγεννα, συμβολίζει και λεξικοποιεί όλα αυτά που σημαίνουν για μένα, όλα τα χαρακτηριστικά που θέλω και, πάνω από όλα, εύχομαι να έχουν τα ιδανικά Χριστούγεννα και που με κάνουν να τα αγαπώ.

   Το τρίτο τραγούδι, το οποίο δεν είχα αναφέρει πέρσι, είναι το "It's the most wonderful time of the year". Ένα τραγούδι που μοιάζει με το παραπάνω, περιγράφοντας επίσης όλα αυτά που κάνουν ωραία τα Χριστούγεννα, αλλά, κατά τη δική μου αντίληψη, σε διαφορετική χρονική βαθμίδα. Το "I'm Dreaming of a White Christmas" αντανακλά, νομίζω, τις προ-χριστουγεννιάτικες σκέψεις, τις προσδοκίες κλπ, ενώ το "It's the most wonderful time of the year" το αισθάνομαι να μιλάει πιο πολύ για την ίδια τη χριστουγεννιάτικη βδομάδα, όταν όλα αυτά πλέον συμβαίνουν.

   Είναι νομίζω περιττό να περιγράψω περισσότερο πόσο λατρεύω αυτή την εποχή. Οπότε νομίζω θα αφήσω όσους συμμερίζονται τα συγκεκριμένα συναισθήματα να απολαύσουν τα τραγούδια. Θέλω μόνο να κάνω μία ευχή. Να έχουμε όλοι, και φέτος, κι όλες τις χρονιές, και τα Χριστούγεννα κι όλο τον υπόλοιπο χρόνο, όσο το δυνατόν περισσότερους ΠΟΙΟΤΙΚΟΥΣ ανθρώπους, ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΑΜΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΓΑΠΟΥΝ. Πάνω από όλα, αυτό κάνει τις γιορτές (και τη ζωή γενικά) όμορφες. Ελπίζω να το έχουμε καταλάβει, ειδικά μετά από όλους αυτούς τους μήνες που έχουμε στερηθεί την ανθρώπινη επαφή, και στο εξής να τους φυλάμε ως κόρη οφθαλμού και να μην αφήνουμε εγωισμούς και ασήμαντες διαφωνίες να μας απομακρύνουν.

 ΥΓ: Αυτό εδώ είναι ένα πολύ ωραίο χριστουγεννιάτικο playlist, για όποιον θέλει :)
www.youtube.com/watch?v=2kNy4HYvaq8&list=PLybhN7DY0KKV3WuhFXwzpPrpJnahtUBGO

Comments

Popular posts from this blog

Είμαι ένας άλλος, ζω σε (κορωναιο)παράνοια

     Η σχέση μου με το σημερινό τραγούδι, το «Παράνοια» του Νίνο, είναι πολύ περίεργη. Το πρωτάκουσα τον Ιανουάριο του 2019 (αν και υπήρχε από το 2006 με τίτλο «Είμαι ένας άλλος» και τότε επανακυκλοφόρησε ως διασκευή) και μπορώ να πω ότι μου ήταν αρκετά αδιάφορο, στην αρχή. Μετά όμως, άρχισε να με εκνευρίζει, επειδή είχε γίνει hype και το άκουγα συνέχεια, ειδικά στο στρατό, που πήγα 1 μήνα αργότερα, όπου σε μια φάση το τραγουδούσε όλος ο θάλαμος. Μέχρι που τελικά, κάποια στιγμή, ως διά μαγείας, άρχισα να το τραγουδάω και γω. Όχι μηχανικά, επειδή «μου κόλλησε», όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, αλλά συνειδητά κι επίτηδες, επειδή κατάλαβα πόσο πολύ ταίριαζε στη φάση που ζούσα εκείνη την περίοδο. .                "Είμαι ένας άλλος, ζω σε παράνοια, τον εαυτό μου βρίσκω σπάνια"... Τίτλος:                ...

Γνωρίστε την... fado!

Φάδο, ονομάζεται το μουσικό είδος που έχει τις ρίζες του στην Πορτογαλία της δεκαετίας του 1820, και αποτελεί έως και σήμερα καθρέφτη της ταυτότητας, της κουλτούρας και της ιστορίας των Πορτογάλων. Μια δωδεκάχορδη κιθάρα και μια βιόλα είναι συνήθως αρκετά για να συνοδεύσουν την φωνή του τραγουδιστή που με συναίσθημα θα αφηγηθεί τον πόνο και τις δυσκολίες της ζωής , φόβους του ανθρώπου καθώς και ιστορίες από την θάλασσα. Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η φάδο αποτελεί μείγμα της μουσικής των σκλάβων της Αφρικής με την παραδοσιακή μουσική των Πορτογάλων ναυτών. Η Amália   Rodrigues , η πιο γνωστή τραγουδίστρια φάδο, συνέβαλε στη διάδοση του είδους αυτού παγκοσμίως αφού έδωσε συναυλίες σε πολλές χώρες του κόσμου. Το έργο της αποτελεί έμπνευση για τους καλλιτέχνες φάδο στην Πορτογαλία του σήμερα. Η σύγχρονη φάδο εμπεριέχει πολλές φορές και άλλα μουσικά όργανα όπως   πιάνο, βιολί και ακορντεόν. Οι νέοι καλλιτέχνες φάδο , δεν διστάζουν να πειραματιστούν και να την συνδυάσ...

Always

   -"After all this time?"    -"Always." Greek Version    Ο παραπάνω διάλογος, για όσους (σχεδόν όλοι, υποθέτω) μυημένους στο Χάρι Πότερ, είναι προφανώς ανάμεσα στον Άλμπους Ντάμπλντορ και τον Σέβερους Σνέιπ. Ο πρώτος εκπλήσσεται στη θέαση του προστάτη του Σνέιπ, που είναι μία ελαφίνα, αποτελώντας ένα ξεκάθαρο σύμβολο του παλιού του έρωτα, της Λίλι, και τον ρωτάει "Μετά από όλο αυτόν τον καιρό;", για να λάβει την απάντηση "Για πάντα".    Το τραγούδι που επέλεξα σήμερα είναι το "Lovesong" των "The Cure". Ένα ακόμα τραγούδι που ανακάλυψα τυχαία, πριν λίγους μήνες. Αυτό που μου έκανε εξαρχής εντύπωση σε αυτό δεν είναι παρά η όψη του τραγουδιστή, που μοιάζει με φρικιό, περιβαλλόμενος από ένα αντίστοιχο, μυστικιστικό σκηνικό. Δεν μπορώ συνεπώς να περιγράψω την έκπληξή μου όταν άκουσα από κείνον ένα από τα πιο ρομαντικά και βαθιά συναισθηματικά τραγούδια που έχω ακούσει.    Οι θεματικοί άξονες γύρω από τους οποίους περι...