50 Shades of Music

     Το τραγούδι στο οποίο θα αναφερθώ σήμερα είναι μάλλον ένα που όσοι με γνωρίζουν συγγραφικά θα περίμεναν να είναι από τα πρώτα, αν όχι το πρώτο για το οποίο θα έγγραφα σε αυτό το, περί μουσικής, blog. Μιας κι έχει μια ιδιαίτερη αξία για μένα, αποτελώντας πηγή έμπνευσης, δύναμης κι αυτοπεποίθησης όταν, μεταξύ άλλων, έκανα και τα πρώτα μου πιο ουσιαστικά (=πέραν από το στείρο και περιορισμένο σχολικό περιβάλλον) συγγραφικά βήματα, στο άλλο μου blog, το HominisCogitantisMundus, κι εξ'ου ον και η επιλογή μου για να το συνοδεύσω μουσικά. Το "Believe"(=Πιστεύω) του Dima Bilan, τραγούδι που κέρδισε το διαγωνισμό Eurovision το 2008. Τελικά όμως, τα πράγματα ήρθαν έτσι, ώστε να γράψω για αυτό 2,5 χρόνια μετά τη γέννηση του παρόντος ιστιοτόπου. Αφορμές για αυτό δύο, αφενός τα Χριστούγεννα, μια γιορτή με έντονο το στοιχείο της (θρησκευτικής, εν προκειμένω) πίστης, αφετέρου ένα ξεχωριστό άτομο, στο οποίο θέλω λοιπόν να το αφιερώσω, καθώς πιστεύω ότι η πίστη είναι το μόνο στοιχείο...

  Για ακόμα μια χρονιά, δεν θα μπορούσα να μην κάνω κάποια ανάρτηση σχετικά με την πολύ αγαπημένη μου επικείμενη περίοδο, των Χριστουγέννων. Βασίζοντάς τη σε ένα τραγούδι σήμα κατατεθέν της (λογικά μαζί με το "All I want from Christmas is you" τα δύο πιο δημοφιλή παγκοσμίως), το "Last Christmas", των Wham και του George Michael. Ένα τραγούδι που προσωπικά το αγαπώ πάρα πολύ, επειδή, πέρα από ότι σχετίζεται με τα Χριστούγεννα, με ταξιδεύει και σε μια όμορφη κι αγαπημένη μου εποχή. Ήμουν έκτη δημοτικού όταν το πρωτάκουσα, μια μέρα η δασκάλα των αγγλικών μας μάς έβαλε στην τάξη να το ακούσουμε, στα πλαίσια του "καλωσορίσματος" των Χριστουγέννων. Και μετά συνέβη το ίδιο και στο φροντιστήριο των αγγλικών. Και το ακούσαμε και στο σινεμά, όπου πήγαμε πρώτη φορά τότε, με τον τότε κολλητό μου. Μάλλον αρκετά λογικό που το αγάπησα, συνδέοντάς από την πρώτη στιγμή με τέτοιες όμορφες κι ανέμελες στιγμές.    Ένα τραγούδι όμως δεν είναι μόνο οι στιγμές, με τις οποίες το...