Σήμερα θα ήθελα να κάνω μια ιδιαίτερη ανάρτηση, με αφορμή δύο ελληνικά τραγούδια που άκουσα σήμερα, απανωτά, στο ραδιόφωνο (τα γνώριζα βέβαια και από πριν) και μου "κόλλησαν". Κάτι που αρχικά μου φάνηκε αρκετά περίεργο, ακόμα και το γεγονός ότι τα έβαλαν το ένα μετά το άλλο, μιας και φαινομενικά είναι διαφορετικά ως κι αντίθετα, μα όσο περισσότερο το σκέφτομαι, δεν είναι τελικά όσο αρχικά νόμιζα.
Το πρώτο είναι το "Αποχωρώ", του Κωνσταντίνου Αργυρού (και μου φαίνεται επίσης περίεργο που το πρώτο τραγούδι του για το οποίο γράφω δεν είναι το "Αθήνα μου", αλλά η ζωή τελικά είναι όντως γεμάτη εκπλήξεις😂). Το πρώτο και πιο βασικό στο οποίο φυσικά θα σταθώ είναι το νόημα που προκύπτει από τον ίδιο τον τίτλο. Το νόημα της αποχώρησης, της φυγής. Κάτι που γενικά θεωρείται κακό και σίγουρα είναι πολύ δυσάρεστο, ειδικά όταν εγκαταλείπεις ένα αγαπημένο πρόσωπο ή μια κατάσταση που κάποτε ήταν εποικοδομητική κι ευχάριστη. Μα είναι επίσης και κάτι που είναι απαραίτητο να κάνουμε, πού και πού. Και που, προσωπικά, θεωρώ ότι μόνο όσοι έχουν τα κότσια να το κάνουν βρίσκουν εν τέλει όσα θέλουν στη ζωή τους-για να βρεις το καλό πρέπει, συνήθως, πρώτα να έχεις φύγει από το κακό ή μέτριο. Κάθε σχέση, κάθε κατάσταση που μπαίνουμε, την επιλέγουμε αποσκοπώντας να αποκομισουμε κάποια πράγματα από αυτή, χειροπιαστά (πχ λεφτά) ή μη (πχ αίσθημα αξίας). Αυτό ισχύει πάντα και για όλους τους ανθρώπους. Το μόνο που αλλάζει είναι πόσα είμαστε και εμείς διατεθειμένοι να προσφέρουμε, από την πλευρά μας. Αν λοιπόν είμαστε σε μια σχέση ή μία κατάσταση που δεν μας προσφέρει (πλέον) όσα είχαμε κατά νου όταν την επιλέξαμε, και δεν φαίνεται να υπάρχει η προοπτική να αλλάξει αυτό, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να φύγουμε. Εξαιρουμένων των γονέων όταν πρόκειται για τα παιδιά τους, πρέπει πάντα ο καθένας να βάζει το προσωπικό του καλό και συμφέρον πάνω από όλα κι όλους (χωρίς βέβαια να παρενοχλεί τους άλλους!). Εγωισμός; Ίσως, πολύ πιθανόν. Υγιής όμως, θεωρώ.
Τίτλος : Αποχωρώ
Τραγουδιστής : Κωνσταντίνος Αργυρός
Συνθέτης : Νίνο
Έτος Κυκλοφορίας: 2018
Είδος : Λαϊκό
Από κει και πέρα, θα ήθελα, όσον αφορά αυτό το τραγούδι, να εστιασω και σε κάποια μεμονωμένα σημεία. Αρχίζοντας από το ρεφρέν. "Αποχωρώ, απ' τη ζωή σου, τη μεγάλη, αποχωρώ". Θα ήθελα σίγουρα να σταθώ στον προσδιορισμό "μεγάλη" και να πω ότι το να σου δίνει ένας άνθρωπος την αίσθηση ότι η ζωή του είναι πολύ μεγάλη για σένα, ότι δεν είσαι αρκετά σπουδαίος για να ανήκεις σε αυτή, αυτός είναι σίγουρα ένας πολύ καλός λόγος για να φύγεις. Βρείτε ανθρώπους που νιώθετε τυχεροί που τους έχετε και νιώθουν τυχεροί που σας έχουν. Όσο σας φαίνεται δύσκολο, σκεφτείτε ότι υπάρχουν 6+ δισ. άνθρωποι εκεί έξω. Ένα δεύτερο πολύ σωστό σημείο είναι το "για να έχω ήσυχο κεφάλι, αποχωρώ". Η ψυχική ηρεμία και γαλήνη είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό και, επικαλούμενος και την ιδιότητα του ψυχολόγου, σας λέω με κάθε σιγουριά ότι δεν αξίζει να είσαι σε μια σχέση, ακόμα και με τον πιο όμορφο, έξυπνο, χαρισματικό άνθρωπο, όταν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σου τη διαταράσσει συστηματικά. Τέλος, δύο άλλα σημεία που θέλω να σχολιάσω είναι τα "αυτά που αγαπούσες τα μισείς" και "όταν γνωριστήκαμε, μου είπες μία φράση". Οι συνθήκες αλλάζουν, οι άνθρωποι αλλάζουν, τα πάντα αλλάζουν με τον καιρό. Κι αυτό δεν είναι επιλήψιμο! Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να κάνουμε συχνά μια επαναξιολόγηση ατόμων και καταστάσεων, ώστε να κρίνουμε αν μας προσφέρουν (ακόμα) αυτά για τα οποία τα επιλέξαμε.
Το δεύτερο τραγούδι που θα ήθελα να συμπεριλάβω, είναι το, ταιριαστό και λόγω μέρας, "Μια Κυριακή", του Νίκου Απέργη. Που, όπως είπα και στην εισαγωγή, το άκουσα μετά το "Αποχωρώ" και ο συνδυασμός αυτός μου έκανε αρχικά εντύπωση. Μιας και, πέρα από το θεματικό κέντρο του χωρισμού, κατά τα άλλα τα δύο τραγούδια είναι εκ διαμέτρου αντίθετα. Στο πρώτο, ο τραγουδιστής φεύγει από μία τοξική σχέση που θέλει να τελειώσει, ενώ στο δεύτερο φαίνεται η σύντροφός του να είναι αυτή που έφυγε και εκείνος να τη θυμάται ευχάριστα και με την ελπίδα να την ξανασυναντήσει-με το αντίστοιχο ύφος το καθένα. Γιατί να μην μπορούν να συνδυαστούν, αυτά τα δύο, όμως; Όπως είπα και παραπάνω, η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις. Και το γεγονός ότι μπορεί κάποια στιγμή να φύγουμε από κάτι, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κρατάμε μόνο κακά από αυτό και ότι κλείνουμε την πόρτα οριστικά.
Τίτλος : Μια Κυριακή
Τραγουδιστής : Νίκος Απέργης
Συνθέτης : Αλέξανδρος Ελευθεριάδης
Έτος Κυκλοφόριας: 2020
Είδος : Ποπ
Από αυτό το τραγούδι θα ήθελα να επισημάνω βασικά δύο πράγματα. Το πρώτο είναι το πόσο σημαντικό είναι, αν πρέπει να αποχωρήσουμε τελικά από κάτι, να το κάνουμε με έναν όμορφο και ομαλό τρόπο. Να προσπαθήσουμε, έστω, μιας και συνήθως δεν εξαρτάται μόνο από μας. Όχι τόσο για να αφήσουμε ανοιχτή μια πόρτα επιστροφής στο μέλλον, αλλά για να έχουμε "ήσυχο κεφάλι" που λέει και ο Αργυρός. Σε μια ζωή που τόσα πολλά δεν είναι στο χέρι μας, είναι εξαιρετικά σημαντικό να κάνουμε όσα είναι σωστά και να μην έχουμε ενοχές κοιτώντας πίσω. Επίσης, προς σεβασμό σε έναν άνθρωπο/μία κατάσταση που, όσο και αν αποδείχθηκε, ενδεχομένως, ανεπαρκής, υπήρξε επιλογή μας και κομμάτι της ζωής μας, για ένα διάστημα. Όπως έμαθα και προσωπικά μέσα από αρκετές κακοτοπιές, είναι πολύ όμορφο όταν τελειώνει κάτι να το θυμόμαστε ευχάριστα και χωρίς hard feelings. Κάτι που φαίνεται να ισχύει για τον καλλιτέχνη σε αυτό το τραγούδι, στο βαθμό να αναπολεί αυτό που είχε και να το θέλει πίσω. Ειδικά όταν είναι/ήταν κάποτε, καποιος/κάτι πολύ αγαπημένο, είναι βασανιστικό να μισείς (ή να προσπαθείς) κάποιον/κάτι που κάποτε αγαπούσες. Οπότε, ας προσπαθούμε, από την πλευρά μας, το πιο απλό στη γραφή σημείο στίξης, η τελεία, άνω ή κάτω, να γράφεται όσο πιο καλλιγραφικά γίνεται.
Το δεύτερο που θα ήθελα να σχολιάσω, και με αυτό να κλείσω, είναι η βαθιά αισιοδοξία του καλλιτέχνη ότι θα ξανασμίξει με την αγαπημένη του (εδώ ξέρει και τη μέρα ακόμα που θα γίνει αυτό 😛). Σίγουρα είναι καλό να έχουμε αισιοδοξία και πίστη. Χωρίς βέβαια υπερβολές και χωρίς να οικοδομούμε τη ζωή μας στους άξονες τέτοιων θετικών προβλέψεων, που μπορεί και να μην επαληθευτούν, με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται. Αλλά, από κει και πέρα, είναι καλό και για μας και για τους γύρω μας να διακατεχόμαστε από μια τέτοια θετικότητα. Νομίζω άλλωστε φαίνεται και από το ότι αυτό το τραγούδι είναι μάλλον πολύ πιο ευχάριστο για τους περισσότερους να το ακούσουν, σχέση με το πρώτο. Και, στην περίπτωση των ανθρωπίνων σχέσεων, πιστεύω ότι όντως με όποιον θέλετε να είστε μαζί και ταιριάζετε, αργά ή γρήγορα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, μια Κυριακή ή οποιαδήποτε άλλη μέρα της βδομάδας, "θα συναντηθείτε και από την αρχή, όπως παλιά θα ερωτευτείτε"!
Comments
Post a Comment