Skip to main content

Some things will never change

Ροκ ανεβάσαμε, μπαλάντες ανεβάσαμε, γενικά έχουμε πρόγραμμα. Ώρα για λίγο Rap.

H Rap μουσική στις μέρες μας έχει παρεξηγηθεί σε σχέση με αυτό που εκπροσωπεί. Ειδικά, το ελληνικό δείγμα δεν είναι καθόλου αντιπροσωπευτικό αυτού που πραγματικά είναι η Rap. 
Οι καταβολές του μουσικού αυτού είδους ξεκινούν από τις ΗΠΑ, όπου καταπιεσμένοι άνθρωποι, Μαύροι κατά κύριο λόγο, προσπαθούσαν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα ανθρώπινα δικαιώματα. Η φτώχια, η αστυνομική βία, ο ρατσισμός, τα ναρκωτικά, τα όπλα και η κακοποίηση ήταν και είναι η μοναδική επιλογή κάποιων ανθρώπων. 

Κάπου κάπου όμως, ξεπετάγεται ένας άνθρωπος που κόντρα σε όλες τις προσδοκίες δημιουργεί κάτι δυσανάλογο των ευκαιριών του. Ένας από αυτούς ήταν και ο Tupac Shakur - 2pac. Ένας άνθρωπος από αυτούς που πολλοί δε θέλουν μέσα στα πόδια τους. Ένας άνθρωπος που μέχρι τα 25 του χρόνια, όταν και δολοφονήθηκε, πρόλαβε να ζήσει τα πάντα. Δικαστήρια, φυλακή, φήμη, δόξα, φιλία, προδοσία. Η μουσική του ήταν ο τρόπος του να εκφράσει όσα πίστευε, αυτά με το οποία εμείς μεγαλώσαμε ως αυτονόητα. Οικογένεια, ειρήνη και ελευθερία για όλους. Μπορεί η κοινωνικό-οικονομική κατάσταση που βιώνουν στις ΗΠΑ να διαφέρει πολύ από τα ευρωπαϊκά δεδομένα, ίσως γι΄αυτό το λόγο υπάρχει προκατάληψη προς τη Rap μουσική. Yπάρχει η αίσθηση πως αφορά μόνο ναρκωτικά, συμμορίες και όπλα, και εν μέρη ισχύει αυτό, τουλάχιστον σήμερα. Ωστόσο, το νόημα ήταν διαφορετικό και εκεί πρέπει να στεκόμαστε. Όχι σε χρυσές αλυσίδες και brand names. Αλλά αγάπη, ελευθερία και ισότητα για όλους.

Το συγκεκριμένο τραγούδι, Changes, μπορεί να γράφτηκε κατά τα 90s αλλά παραμένει απίστευτα επίκαιρο ακόμη και σήμερα. Βασικά, κυρίως σήμερα που η καθημερινότητά μας έχει λάβει μια εντελώς νέα μορφή. Ακούγοντας προσεκτικά το τραγούδι αυτό, το οποίο κυκλοφόρησε το 1998, μετά το θάνατο του 2pac, μπορεί εύκολα κανείς να προσέξει πως στα 22 χρόνια που μεσολάβησαν, δεν άλλαξαν ουσιαστικά και πολλά. 

Κάτι ήξερε ο Pac που τελείωνε το τραγούδι με τη φράση "Some things will never change".

Πάρης Παλαιολόγου 11/11/2020

Comments

Popular posts from this blog

Είμαι ένας άλλος, ζω σε (κορωναιο)παράνοια

     Η σχέση μου με το σημερινό τραγούδι, το «Παράνοια» του Νίνο, είναι πολύ περίεργη. Το πρωτάκουσα τον Ιανουάριο του 2019 (αν και υπήρχε από το 2006 με τίτλο «Είμαι ένας άλλος» και τότε επανακυκλοφόρησε ως διασκευή) και μπορώ να πω ότι μου ήταν αρκετά αδιάφορο, στην αρχή. Μετά όμως, άρχισε να με εκνευρίζει, επειδή είχε γίνει hype και το άκουγα συνέχεια, ειδικά στο στρατό, που πήγα 1 μήνα αργότερα, όπου σε μια φάση το τραγουδούσε όλος ο θάλαμος. Μέχρι που τελικά, κάποια στιγμή, ως διά μαγείας, άρχισα να το τραγουδάω και γω. Όχι μηχανικά, επειδή «μου κόλλησε», όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, αλλά συνειδητά κι επίτηδες, επειδή κατάλαβα πόσο πολύ ταίριαζε στη φάση που ζούσα εκείνη την περίοδο. .                "Είμαι ένας άλλος, ζω σε παράνοια, τον εαυτό μου βρίσκω σπάνια"... Τίτλος:                ...

Γνωρίστε την... fado!

Φάδο, ονομάζεται το μουσικό είδος που έχει τις ρίζες του στην Πορτογαλία της δεκαετίας του 1820, και αποτελεί έως και σήμερα καθρέφτη της ταυτότητας, της κουλτούρας και της ιστορίας των Πορτογάλων. Μια δωδεκάχορδη κιθάρα και μια βιόλα είναι συνήθως αρκετά για να συνοδεύσουν την φωνή του τραγουδιστή που με συναίσθημα θα αφηγηθεί τον πόνο και τις δυσκολίες της ζωής , φόβους του ανθρώπου καθώς και ιστορίες από την θάλασσα. Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η φάδο αποτελεί μείγμα της μουσικής των σκλάβων της Αφρικής με την παραδοσιακή μουσική των Πορτογάλων ναυτών. Η Amália   Rodrigues , η πιο γνωστή τραγουδίστρια φάδο, συνέβαλε στη διάδοση του είδους αυτού παγκοσμίως αφού έδωσε συναυλίες σε πολλές χώρες του κόσμου. Το έργο της αποτελεί έμπνευση για τους καλλιτέχνες φάδο στην Πορτογαλία του σήμερα. Η σύγχρονη φάδο εμπεριέχει πολλές φορές και άλλα μουσικά όργανα όπως   πιάνο, βιολί και ακορντεόν. Οι νέοι καλλιτέχνες φάδο , δεν διστάζουν να πειραματιστούν και να την συνδυάσ...

Always

   -"After all this time?"    -"Always." Greek Version    Ο παραπάνω διάλογος, για όσους (σχεδόν όλοι, υποθέτω) μυημένους στο Χάρι Πότερ, είναι προφανώς ανάμεσα στον Άλμπους Ντάμπλντορ και τον Σέβερους Σνέιπ. Ο πρώτος εκπλήσσεται στη θέαση του προστάτη του Σνέιπ, που είναι μία ελαφίνα, αποτελώντας ένα ξεκάθαρο σύμβολο του παλιού του έρωτα, της Λίλι, και τον ρωτάει "Μετά από όλο αυτόν τον καιρό;", για να λάβει την απάντηση "Για πάντα".    Το τραγούδι που επέλεξα σήμερα είναι το "Lovesong" των "The Cure". Ένα ακόμα τραγούδι που ανακάλυψα τυχαία, πριν λίγους μήνες. Αυτό που μου έκανε εξαρχής εντύπωση σε αυτό δεν είναι παρά η όψη του τραγουδιστή, που μοιάζει με φρικιό, περιβαλλόμενος από ένα αντίστοιχο, μυστικιστικό σκηνικό. Δεν μπορώ συνεπώς να περιγράψω την έκπληξή μου όταν άκουσα από κείνον ένα από τα πιο ρομαντικά και βαθιά συναισθηματικά τραγούδια που έχω ακούσει.    Οι θεματικοί άξονες γύρω από τους οποίους περι...