Τα Χριστούγεννα, αν δεν τα βρεις, τα φτιάχνεις!

 Πριν 7,5 μήνες, είχα κάνει μια ανάρτηση για την άνοιξη. Εκφράζοντας την αγάπη μου για αυτή την εποχή του χρόνου, την απογοήτευσή μου για το γεγονός ότι φέτος δεν θα τη ζούσα όπως ήθελα αλλά και κλείνοντας με τα πολύ όμορφα λόγια του Ελύτη, ότι "την άνοιξη αν δεν τη βρεις, τη φτιάχνεις". Μία άλλη πολύ αγαπημένη μου εποχή του χρόνου, η πιο αγαπημένη μάλλον, είμαι τα Χριστούγεννα. Και κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, αρχίζω να ακούω κάποια χριστουγεννιάτικα τραγούδια, για να μπαίνω σε mood. Τα οποία φυσικά και θα ήθελα πολύ να τα ανεβάσω. Το σκεφτόμουν όμως, αμφιταλλαντεύτηκα αρκετά. Ξέρω, φαντάζομαι, φοβάμαι, ότι ούτε και τα Χριστούγεννα θα είναι φέτος όπως τα ξέρω και τα αγαπώ. Μα, μετά, θυμήθηκα πάλι τα λόγια του Ελύτη. Και σκέφτηκα-"αν ισχύει για την άνοιξη, γιατί όχι και για τα Χριστούγεννα";

Τι είναι άλλωστε, τελικά, τα Χριστούγεννα; Είναι απλά μια φιέστα, που βγαίνουμε κάθε μέρα, μαζευόμαστε με τους πάντες, από τον πιο αγαπημένο φίλο μέχρι τον πιο αδιάφορο συγγενή, και ξοδεύουμε ασύστολα για να νιώσουμε το πνεύμα των γιορτών; Δεν ξέρω, σίγουρα είναι ωραία κι αυτά και δεν θα κατακρίνω όσους τα κάνουν και τα θέλουν. Άνθρωποι είμαστε άλλωστε, ατελή όντα, κι ως εκ τούτου είναι λογικό να αντλούμε ευχαρίστηση παραβιάζοντας τα μέτρα και ικανοποιώντας τα πάθη μας. Μα, πιστεύω προσωπικά, και έτσι μου λέει και το παιδί που προσπαθώ να κρατήσω ζωντανό μέσα μου, που τα λατρεύει, ότι η αληθινή υπόσταση αυτών των γιορτών είναι άλλη. Είναι ο πραγματικός πλούτος, που δεν κρύβεται μέσα σε όλα αυτά. Αλλά μέσα στην ουσία, όπως μας έδειξε κι ο Χριστός ερχόμενος σε αυτόν τον κόσμο σε μια φτωχή φάτνη. Κι η ουσία αυτή, κατά τη γνώμη τη δική μου τουλάχιστον, είναι να είμαστε χαρούμενοι, εκεί που θέλουμε να βρισκόμαστε και έχοντας δίπλα μας τους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν, που, καλώς ή κακώς, είναι λίγοι. 

Ίσως κάποιοι να μην τα έχουν αυτά φέτος, λόγω των πρωτόγνωρων συνθηκών που βιώνουμε. Ίσως και κάποιοι άλλοι, πιο άτυχοι, να μην τα είχαν ούτε παλιότερα και να μην τα έχουν ούτε στο μέλλον. Αυτοί σίγουρα μπορούν να είναι δυσαρεστημένοι κι αξίζουν τον (καλοπροαίρετο) οίκτο μας. Όλοι οι υπόλοιποι όμως, ας αναλογιστούμε τον πραγματικό πλούτο που έχουμε την τύχη να έχουμε στη ζωή μας, κι ας μη χάνουμε το δάσος εστιάζοντας στο χριστουγεννιάτικο δέντρο που ίσως φέτος να μη στολίσουμε ή να μην το δουν όσοι θα θέλαμε. Τα Χριστούγεννα αν δεν τα βρεις τα φτιάχνεις, η μαγεία τους θα είναι εκεί, η μαγεία της ζωής γενικότερα πάντα είναι εκεί για όποιον είναι πρόθυμος να τη ζει και να τη νιώσει. Προσωπικά έχω πάρει απόφαση να κάνω αυτό και αυτό μου δίνει μια ελπίδα να ονειρεύομαι λευκά Χριστούγεννα, όπως λέει και το δεύτερο τραγούδι. Λευκά όχι με την έννοια χιονισμένα, μιας και δεν έχω ζήσει ποτέ τέτοια, άλλωστε, αλλά με την έννοια αγνά και χαρούμενα.