Άνοιξη-Spring

Greek Version

   Η σημερινή μου ανάρτηση βασίζεται στο κονσέρτο βιολιού του Vivaldi, με το όνομα Spring(Άνοιξη), μέρος μίας τετραλογίας που βασίζεται προφανώς στις 4 εποχές του χρόνου. Και μία τέτοια ανάρτηση είναι μάλλον αρκετά πρωτότυπη, όχι μόνο γενικά, αλλά και για μένα συγκεκριμένα, δεδομένου ότι δεν είμαι ούτε ιδιαίτερος γνώστης ούτε ιδιαίτερος φαν της κλασικής μουσικής. Και ένας από τους βασικούς λόγους για αυτό είναι ότι συνήθως αισθάνομαι κάπως φτωχή τη μουσική που δεν συνδυάζεται με στίχους. Παραδόξως όμως, αυτό είναι και το χαρακτηριστικό που θέλω να βασίσω αυτό το ποστ πάνω του. Για να μοιραστώ κάποιες δικές μου σκέψεις για την άνοιξη, ανεξάρτητα από στίχους-λόγια άλλων.

   Η αγαπημένη εποχή των περισσότερων είναι το καλοκαίρι. Και όχι και τόσο άδικα-διακοπές, καλός καιρός, θάλασσα, ξενοιασιά (σε ένα βαθμό, έστω). Και δεν υπήρξα εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα, μέχρι 6 περίπου χρόνια πριν, όταν ήμουν 19. Από τότε η άνοιξη άρχισε σταδιακά να γίνεται η αγαπημένη μου εποχή. Επειδή είναι η εποχή στην οποία γεννήθηκα, επειδή έχω πολλές ευχάριστες αναμνήσεις από αυτή (πχ διακοπές του Πάσχα), μα, πάνω από όλα, επειδή την αισθάνομαι ως την εποχή της ανάπτυξης και της προόδου. Ως την εποχή που, μετά από μία κρύα και σκοτεινή εποχή, το χειμώνα (που έχει κι αυτός την ομορφιά του, μην παρεξηγηθώ), ο καιρός φτιάχνει κι η φύση αρχίζει να γίνεται ολοένα και πιο όμορφη. Και για μένα προσωπικά ήταν πάντα η εποχή που, ως φοιτητής, έλεγα ότι, μετά από ένα χειμεινό εξάμηνο που ήμουν στον κόσμο μου συνήθως, θα σοβαρευόμουν, θα έμπαινα σε πρόγραμμα κλπ κλπ. Το αν το έκανα ήταν άλλη ιστορία, χαχαχα. Η ουσία είναι ότι αυτή η εποχή πάντα με γέμιζε θετικότητα και αισιοδοξία και με κινητοποιούσε να αρχίσω και γω να γίνομαι καλύτερος, όπως τα πάντα στη φύση γύρω μου. Και για αυτό έγινε η αγαπημένη μου.

   Πέρσι πέρασα αυτή την εποχή κάνοντας τη στρατιωτική μου θητεία. Και όταν κάποιες στιγμές μελαγχολούσα που δεν μπορούσα να τη χαρώ όσο θα ήθελα, δεν μπορούσε καν να μου περάσει από το μυαλό ότι και την επόμενη χρονιά, φέτος, δεν θα μπορούσα να τη χαρώ, όχι όσο θα ήθελα, αλλά σχεδόν καθόλου. Η τωρινή κατάσταση που βιώνουμε είναι δυσβάσταχτη για όλους τους ανθρώπους, θεωρώ. Επειδή μένουν δουλειές τους πίσω, επειδή χάνουν λεφτά, επειδή δεν μπορούν να βγουν από το σπίτι. Για μένα προσωπικά, είναι και για έναν άλλο λόγο. Επειδή η αγαπημένη μου εποχή του χρόνου για φέτος απλά αφαιρέθηκε από το ημερολόγιο.

   Όσο κι αν με στενοχωρεί αυτό όμως, δεν θέλω να το αφήσω να με πάρει από κάτω. Όχι επειδή «υπομονή κι όλα θα πάνε καλά» ή «την υγειά μας να έχουμε και θα ζήσουμε στο μέλλον πολλές τέτοιες στιγμές όπως αυτές που χάνουμε τώρα». Όχι επειδή δεν συμφωνώ με αυτά, απλά δεν θεωρώ ότι μία απώλεια, έστω και μικρή, απαλύνεται μέσω ήδη γνωστών κοινοτυπιών. Αλλά επειδή έχω την τύχη να προέρχομαι, όπως προανέφερα, από ένα διάστημα στρατιωτικής θητείας, παρόμοιο με το τωρινό, με περιορισμούς, στερήσεις και χωρίς να είμαι σίγουρος κατά πόσο αξίζει όλο αυτό. Και μου έμαθε πολλά αυτό το διάστημα. Πάνω από όλα, ότι δεν πρέπει να αφήνουμε τίποτα να περνάει ανεκμετάλλευτο, γιατί ακόμα και από μία αρνητική και δύσκολη εμπειρία μπορούμε να μάθουμε πολλά, μάλλον ακόμα περισσότερα από μία θετική-εύκολη. Αυτό θα σας πω λοιπόν, κλείνοντας. Μην τα παρατάτε και μην αφήνετε χρόνο να περνάει ανεκμετάλλευτος, αποκομίστε ό,τι μπορείτε από αυτόν. Όπως λέει και ο Ελύτης σοφά, «την άνοιξη, αν δεν την βρεις, τη φτιάχνεις».

Concert Name: Spring

Artist             : Vivaldi

Release Date  : 1725

Genre            : Classical Music

 English Version

   My today’s post is based on Vivaldi’s violin concert, named “Spring”, part of a tetralogy obviously based on the four seasons of the year. And such a post is probably very original, not only generally, but for me specifically too, given I am not either an expert or a big fan of classic music. And one of the main reasons for that is that I usually feel music without lyrics is a bit poor. Surprisingly enough, however, this is the trait I want to base this post on. So I will be able to share some personal thoughts on spring, independent from other’s lyrics-words.

   Summer is the favourite season of most people. And fairly enough too-holidays, nice weather, sea, carefree-ness(to some extent, at least). And I wasn’t an exception to this rule myself, till around 6 years before, when I was 19. Since then. spring started gradually turning to my favourite season. Because it’s the season in which I was born, because I have many happy memories from it (like Easter holidays), but, most importantly, because I feel it’s the season of growth and development. The season in which, after a cold and dark one like winter (which has its nice points as well, don’t get me wrong), weather starts getting better and nature starts becoming more and more beautiful. And for me, personally, it always was the one season that, as a student, I was saying to myself that, after a winter semester in which I was all over my head, I would start getting serious, get in some kind of schedule etc etc. If I was actually doing it it’s another story, hahaha. My point is that this season always filled me with “positiveness” and optimism and it motivated me to start getting better myself, like everything else in the world around me. And that’s why it became my favourite.

   Last year I spend this season doing my army stint. And when some times I was getting melancholic that I couldn’t live it to the fullest, I couldn’t even imagine that next year (this current one) I couldn’t live it, not to the fullest, but almost not at all. The situation we are experiencing right now is tough for all the people, I think. Because their business affairs fall behind, they lose money, they can’t get outside of home. For me personally, for one reason more. Because my favourite season was just cut off the calendar this year.

   As much this makes me sad though, I don’t want to let it drag me down. Not because “patience is the key and everything is gonna go well” or “let’s be healthy and we will live plenty of moments like the ones we are missing now, in the future”. Not because these statements aren’t true, but I don’t think a loss, even a small one, gets mended with this kind of well known clichés. I won’t let it drag me down because I am a lucky one coming from the recent experience of the army stint, a period similar to the current one, with many restrictions and deprivations and without being sure about how much all this is needed. And this period taught me a lot. Most of all, that we must not let anything go to waste, because even a negative a tough experience can teach us a lot, probably even more than a positive-easy. And that’s what I’m gonna tell you, finishing this post. Don’t give up and don’t let time pass like that, make the most out of it. As famous Greek poet wisely states, “If you don’t find spring, you create it yourself”.