Skip to main content

Here Without You

Greek Version

   Επανέρχομαι σήμερα με ένα πολύ αγαπημένο μου τραγούδι, το "Here Without You" των 3 Doors Down, που είναι θεωρώ και πολύ επίκαιρο αυτό το διάστημα. Της καραντίνας, του εγκλεισμού, της απομόνωσης. Αν και το τραγούδι απευθύνεται μάλλον ξεκάθαρα σε ένα πρόσωπο για το οποίο ο καλλιτέχνης έχει ερωτικά συναισθήματα, και σίγουρα και για πολλούς από μας μπορεί να είναι έτσι, το θεματικό του κέντρο, η απόσταση κι η συνεπαγόμενη νοσταλγία για κάποιον αγαπημένο είναι κάτι που μπορεί να σχετίζεται με κάθε τύπο σχέσης που περιλαμβάνει αγάπη.

   Λέγονται πολλά για την απόσταση. Κάπου θα ακούσεις ότι είναι ολέθριος παράγοντας για την εξέλιξη μιας σχέσης, ότι την κατατρώει, άλλοτε αργά, άλλοτε γρήγορα, μα πάντα σταθερά. Και αλλού, ότι δεν είναι παρά μία μεγάλη δοκιμασία, ένα τεστ, για να διαπιστώσεις ποιες σχέσεις άξιζαν τελικά, ποιες ήταν αληθινές και δομημένες σε στέρεες βάσεις και, εκείνες, όχι μόνο δεν θα διαβρωθούν, αλλά θα ατσαλωθούν σαν το μέταλλο στην πυρά. Ίσως να έχει να κάνει και με τον τύπο της σχέσης. Ίσως για μία ερωτική σχέση, όπως αυτή που διαφαίνεται στο τραγούδι, να ισχύει το ένα και για μία φιλική ή συγγενική, το άλλο.

   Σε κάθε περίπτωση όμως, η απόσταση είναι σίγουρα μία ευκαιρία και ένας λόγος να σκεφτούμε, εμείς από την πλευρά μας σε πρώτη φάση, για το τι είναι τελικά αυτή η σχέση και αν αξίζει τον μεγάλο φόρο που πρέπει να καταβάλλουμε στο εξής στο δυνάστη που λέγεται απόσταση, ώστε να τη διατηρήσουμε, ή θα ήταν τελικά καλύτερο να την αφήσουμε να γλιστρήσει μόνη της ήσυχα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Πολύ συχνά, βλέπεις, υπερπροσπαθώντας να διατηρήσουμε κάτι, δεν αναλογιζόμαστε τι είναι τελικά αυτό, αν είναι αυτό που θέλουμε. Αυτές τις απαντήσεις είναι στο χέρι μας να τις δώσουμε, είναι εξ’ολοκλήρου μέσα μας. Κάποιες άλλες, δυστυχώς ή ευτυχώς, αφορούν και παράγοντες έξω από μας οπότε (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε) ο μόνος που θα τις δώσει τελικά είναι ο χρόνος.
                                                                                                                                                             .

Song Title     : Here Without You
Artist            : 3 Doors Down
Release Date: 2002
Genre            : Pop Rock
English Version 
                                                                                                                  .
  I am back today with a very dear song of mine, "Here Without You" by 3 Doors Down, which I consider very appropriate for this specific period of time. Of quarantine, of “staying home”, of isolation. Although the song is clearly enough meant for a person which the artist is in love with, and this can surely be the case for many of us, its main subject, the distance and the missing feeling that derives from it is something that may occur in every type of love-including relationship.

  
There are many things said for distance. Some say it’s a destructive factor for the development of a relationship, that it preys on it, sometimes quickly, sometimes slowly, but always consistently. And, some others, that it’s nothing but a big trial, a test, to figure out which relationships were worthy after all, which were true and built on solid ground and they will not only avoid being destroyed but come back on top stronger, like metal does while exposed to fire. Maybe it’s about the type of the relationship. Maybe, for a romantic relationship, like the one implied in the song, the case may be one of the two and for a friendship or relative relationship the other.

  
In every case, however, distance is for sure an opportunity and a reason to think, we ourselves at first, about what is this relationship and if it’s worthy of the big “tax” that we will have to pay to the oppressor called distance, so we can retain it, or if it would be better to let it quietly slip in the history closet. These answers are up to us to be given, because they fully reside inside us. Some others, luckily or not, are about some factors outside of us so (without this meaning we must not do our best), the only one that will eventually give them is time.

Comments

Popular posts from this blog

Είμαι ένας άλλος, ζω σε (κορωναιο)παράνοια

     Η σχέση μου με το σημερινό τραγούδι, το «Παράνοια» του Νίνο, είναι πολύ περίεργη. Το πρωτάκουσα τον Ιανουάριο του 2019 (αν και υπήρχε από το 2006 με τίτλο «Είμαι ένας άλλος» και τότε επανακυκλοφόρησε ως διασκευή) και μπορώ να πω ότι μου ήταν αρκετά αδιάφορο, στην αρχή. Μετά όμως, άρχισε να με εκνευρίζει, επειδή είχε γίνει hype και το άκουγα συνέχεια, ειδικά στο στρατό, που πήγα 1 μήνα αργότερα, όπου σε μια φάση το τραγουδούσε όλος ο θάλαμος. Μέχρι που τελικά, κάποια στιγμή, ως διά μαγείας, άρχισα να το τραγουδάω και γω. Όχι μηχανικά, επειδή «μου κόλλησε», όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, αλλά συνειδητά κι επίτηδες, επειδή κατάλαβα πόσο πολύ ταίριαζε στη φάση που ζούσα εκείνη την περίοδο. .                "Είμαι ένας άλλος, ζω σε παράνοια, τον εαυτό μου βρίσκω σπάνια"... Τίτλος:                ...

Γνωρίστε την... fado!

Φάδο, ονομάζεται το μουσικό είδος που έχει τις ρίζες του στην Πορτογαλία της δεκαετίας του 1820, και αποτελεί έως και σήμερα καθρέφτη της ταυτότητας, της κουλτούρας και της ιστορίας των Πορτογάλων. Μια δωδεκάχορδη κιθάρα και μια βιόλα είναι συνήθως αρκετά για να συνοδεύσουν την φωνή του τραγουδιστή που με συναίσθημα θα αφηγηθεί τον πόνο και τις δυσκολίες της ζωής , φόβους του ανθρώπου καθώς και ιστορίες από την θάλασσα. Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η φάδο αποτελεί μείγμα της μουσικής των σκλάβων της Αφρικής με την παραδοσιακή μουσική των Πορτογάλων ναυτών. Η Amália   Rodrigues , η πιο γνωστή τραγουδίστρια φάδο, συνέβαλε στη διάδοση του είδους αυτού παγκοσμίως αφού έδωσε συναυλίες σε πολλές χώρες του κόσμου. Το έργο της αποτελεί έμπνευση για τους καλλιτέχνες φάδο στην Πορτογαλία του σήμερα. Η σύγχρονη φάδο εμπεριέχει πολλές φορές και άλλα μουσικά όργανα όπως   πιάνο, βιολί και ακορντεόν. Οι νέοι καλλιτέχνες φάδο , δεν διστάζουν να πειραματιστούν και να την συνδυάσ...

Always

   -"After all this time?"    -"Always." Greek Version    Ο παραπάνω διάλογος, για όσους (σχεδόν όλοι, υποθέτω) μυημένους στο Χάρι Πότερ, είναι προφανώς ανάμεσα στον Άλμπους Ντάμπλντορ και τον Σέβερους Σνέιπ. Ο πρώτος εκπλήσσεται στη θέαση του προστάτη του Σνέιπ, που είναι μία ελαφίνα, αποτελώντας ένα ξεκάθαρο σύμβολο του παλιού του έρωτα, της Λίλι, και τον ρωτάει "Μετά από όλο αυτόν τον καιρό;", για να λάβει την απάντηση "Για πάντα".    Το τραγούδι που επέλεξα σήμερα είναι το "Lovesong" των "The Cure". Ένα ακόμα τραγούδι που ανακάλυψα τυχαία, πριν λίγους μήνες. Αυτό που μου έκανε εξαρχής εντύπωση σε αυτό δεν είναι παρά η όψη του τραγουδιστή, που μοιάζει με φρικιό, περιβαλλόμενος από ένα αντίστοιχο, μυστικιστικό σκηνικό. Δεν μπορώ συνεπώς να περιγράψω την έκπληξή μου όταν άκουσα από κείνον ένα από τα πιο ρομαντικά και βαθιά συναισθηματικά τραγούδια που έχω ακούσει.    Οι θεματικοί άξονες γύρω από τους οποίους περι...