Song Title: My Immortal
Artist : Evanescence
Release Year: 2003
Album: Fallen
Greek Version
Αναγέννηση από τις στάχτες σου..
Ίσως όχι ένα ιδιαιτέρως ευχάριστο τραγούδι για να ακούσει κανείς εν μέσω εγκλεισμού - καραντίνας, το οποίο ωστόσο περικλείει πολλά νοήματα και ένα είδος δυναμισμού.. Τουλάχιστον αυτά τα στοιχεία μπορώ να διακρίνω εγώ ακούγοντάς τό. Φυσικά έχετε το ελεύθερο να θεωρήσετε παράδοξη την πεποίθηση μου αυτή και να διαφωνήσετε. Θα παραθέσω λοιπόν την δική μου οπτική, και με μεγάλη χαρά περιμένω την γνώμη ή και διαφωνία σας!
Όλοι, είναι στιγμές που ''πέφτουμε'' ψυχολογικά - και πολύ περισσότερο τώρα- , άλλοι το δείχνουμε ενώ άλλοι το θεωρούμε αδυναμία. Γιατί όμως αντιδρούμε και θυμώνουμε τόσο πολύ με τον περιορισμό που μας έχουν επιβάλλει και όχι με τα περιθώρια και την καταπίεση που υποβάλουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας μέσω των επιλογών μας;; Ίσως ο πρακτικός και πραγματικός εγκλεισμός που υφιστάμεθα να αποτελεί το εφαλτήριο για την ψυχική μας απελευθέρωση και το κοινώς αποκαλούμενο ''ξεσκαρτάρισμα''. Μήπως ήρθε η ώρα να το επιχειρήσουμε; Νομίζω πως είναι μια περίοδος που βλέπουμε σχετικά πιο καθαρά τα πράγματα, καθώς δεν έχουμε πια την ευρέως χρησιμοποιούμενη δικαιολογία του περιορισμένου έως ανύπαρκτου -θα έλεγα- ελεύθερου χρόνου και τις ποικίλες δραστηριότητες που μας κρατούσαν απασχολημένους, με συνέπεια να μη βλέπουμε ή ακόμη χειρότερα να προσπερνούμε και να ''θάβουμε'' μέσα μας καταστάσεις που υπό άλλες συνθήκες δε θα ανεχόμασταν. Δυστυχώς αυτό συνέβη! Με αυτό τον τρόπο, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο χάσαμε ένα κομμάτι του εαυτού μας. Μπορούμε να το φέρουμε όμως πίσω!! Ενδεχομένως κατά πολύ αλλαγμένο, αλλά που ξέρετε, ίσως προς το καλύτερο.. Από εμάς εξαρτάται.
Έχουμε την ευκαιρία και τον χρόνο για μια ενδοσκόπηση, διορθώνοντας στοιχεία που δε μας αρέσουν και πιθανότητα μας τόνιζαν και οι ''σημαντικοί άλλοι'' της ζωής μας. Ανέφερα πριν πως η αλλαγή θα γίνει προς το καλύτερο, ωστόσο καμιά αλλαγή δεν γίνεται αναίμακτα. Ίσως αυτή η προσπάθεια να μας φέρει αντιμέτωπους και βαθιές ανησυχίες ή ακόμα και τους χειρότερους μας φόβους, συνειδητοποιώντας πράγματα που ποτέ έκτοτε δεν είχαμε αντιληφθεί. Τώρα λοιπόν που η καθημερινότητα όλων έχει αλλάξει αυτός/αυτή ο/η φίλος/φίλη που ποτέ δεν είχε χρόνο να σε δει ή μάλλον κάτι πιο απλό, να σε πάρει ένα τηλέφωνο γιατί πνιγόταν ή η σχέση σου που μέσα στη μέρα είχε πάντα τόσα πολλά να διευθετήσει - και φυσικά δεν σε περιέκλειαν- και άλλες παρόμοιες καταστάσεις, θα συνεχίζουν άραγε και τώρα να συμβαίνουν; Αν ναι.., ξέρεις τη λύση! Το τοπίο ξεκαθάρισε! Μη στεναχωριέσαι και μην απογοητεύεσαι.. Θα μου πεις, το τραγούδι δε βοηθάει σε αυτό.. Και θα σου απαντήσω πως δεν έχεις δίκιο. Σου δείχνει την αρνητική πλευρά των πραγμάτων, ώστε με την σειρά σου να την αποποιηθείς και να χτίσεις μια δική σου θετική.. ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ!! Έχεις τώρα χρόνο να το κάνεις. Ξεκίνα!! Μην καθυστερείς..
Λένε πως οι μεγάλες καταστροφές, φέρνουν και μεγάλες αλλαγές. Προφανώς και δε είναι πάντα επιθυμητές και συχνά μας βρίσκουν απροετοίμαστους. Επειδή δεν μπορούμε όπως είναι ευρέως γνωστό να εγγυηθούμε για την πραγματικότητα στην οποία ζούμε και τι μέλει γενέσθαι, μπορούμε ή μάλλον επιβάλλεται την δική μας πραγματικότητα να την φτιάξουμε όπως εμείς θέλουμε. Εσύ και μόνον ορίζεις τον εαυτό σου. Δες καθαρά, ΑΞΙΖΕΙΣ! Μη το ξεχνάς.. Εσύ θα μείνεις με τον εαυτό σου. Να είσαι δυνατός για σένα, όχι για τους άλλους. Και δεν θα έλεγα πως περικλείει ατομικισμό αυτό. Γιατί εάν όλοι φροντίζαμε τον εαυτό μας - φυσικά όχι με την έννοια που πολλοί φαντάζονται ''κοιτάζω την πάρτη μου'', αλλά αφουγκράζομαι τις ανάγκες μου- όπως έπρεπε, θα ήταν περισσότερο αληθινές οι σχέσεις μας με τους άλλους.
Μπορεί να νιώθεις αδικημένος και να μετράς τις χιλιάδες φορές που είχες βρεθεί δίπλα σε ανθρώπους που σε χρειάζονταν. Ναι έχεις δίκιο δεν το άξιζαν όλοι, αλλά μη μετανιώνεις. Έκανες αυτό που πραγματικά σε εξέφραζε και σε γέμιζε, κι αυτό είναι το πιο σημαντικό απ' όλα. Όμως είναι στιγμή να διώξεις κάθε τοξικό στοιχείο και να κρατήσεις κοντά σου τους ανθρώπους εκείνους που -ΠΡΟΣΕΞΕ - όχι σου έδωσαν όσα τους πρόσφερες κι εσύ, αλλά που σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο, που όταν είσαι μαζί τους σκέφτεσαι μόνο θετικά.Είμαι βέβαιη πως ξέρεις ποιοι είναι αυτοί.Φρόντισε επομένως να μην τους χάσεις ή αν τους έχεις άθελά σου διώξει, προσπάθησε να τους κερδίσεις ξανά, και να τους δείχνεις όσο πιο συχνά μπορείς την αγάπη και την ευγνωμοσύνη σου που είναι μέρος της ζωής σου. Τίποτα δεν είναι δεδομένο, το καταλάβαμε πλέον όλοι πολύ καλά αυτό. Προφανώς και ο χρόνος δε γυρίζει πίσω. Μπορεί να έδωσες πολλά, να ανεχόσουν το ψεύτικο ενδιαφέρον, να αναλώθηκες παραπάνω απ'όσο έπρεπε. ΌΛΑ όμως ΑΛΛΑΖΟΥΝ. Ξέρεις πώς; Εάν απλώς το θελήσεις, και φυσικά το επιδιώξεις. Εάν αναμοχλεύεις το παρελθόν και πόσο άσχημα σου φέρθηκε ο καθένας θα γεμίζεις το ''είναι'' σου με θλίψη. Μη το κάνεις! Κράτα ανόθευτα τα θετικά σου στοιχεία και μόνον αυτά. Κι αν συνειδητοποιήσεις πως ο πόνος που σου έχουν προκαλέσει είναι μεγάλος, σβήσε το χρόνο και φτιάξε καινούργιο.
Δε χτίζεται τίποτα νέο και υγιές πάνω σε συντρίμμια!! Μην το ξεχνάς...
Comments
Post a Comment