Είμαι ένας άλλος, ζω σε (κορωναιο)παράνοια

Φύγε απ' όπου δεν υπάρχεις πια!

Έρωτας! 

   Όλοι προσμένουν να τον συναντήσουν, αναμένουν για τη στιγμή που ο φτερωτός αυτός θεός θα τους χτυπήσει με το βέλος του. Άλλοτε τον βρίσκουν, άλλοτε τον χάνουν. Και το κυνήγι συνεχίζεται και από τις δύο πλευρές σαν ένα παιχνίδι αέναο. Δεν τον συναντάς συχνά, αλλά όταν αυτό συμβαίνει είναι τόσο όμορφο!Γιατί όμως αυτή η επιμονή να τον συναντήσεις; Για τις στιγμές που θα σου χαρίσει, ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί, ένα αίσθημα ευτυχίας και πληρότητας. Καθεμιά από τις στιγμές που ζεις, είναι μοναδική που δεν θες να τελειώσει. Μπορεί όμως να συμβεί! Και το πλήγμα είναι μεγάλο... Δεν είναι εύκολο να γνωρίζεις την ευτυχία και να αναγκάζεσαι στην πορεία να ζεις αποκλειστικά και μόνο με τις αναμνήσεις που σου πρόσφερε. Η ψυχή σου πονά, το σώμα σου αδυνατεί να σε ακολουθήσει και το μυαλό σου μένει "καρφωμένο" σ' εκείνο το βλέμμα που σε ταξίδεψε και σ' έκανε να ονειρευτείς!Πως λοιπόν από το παραμύθι να γυρίσεις σε μια πραγματικότητα που κρίνεις ανιαρή;  Οφείλεις όμως να το κάνεις. Θα περάσεις όλα τα στάδια της θλίψης: την άρνηση για την αποδοχή της απώλειας, τον θυμό που γεννά τον πόνο και την ενοχή για ό,τι συνέβη, την διαπραγμάτευση, την κατάθλιψη και την αποδοχή, κρατώντας βαθιά μέσα σου κάθε δευτερόλεπτο ζωντανό, αφήνοντας όμως στο παρελθόν αυτό που έφυγε. Όπως είναι επόμενο θα βυθιστείς στη μοναξιά σου, η οποία συνυπάρχει με τη θλίψη. Ψάχνεις απεγνωσμένα ένα "φως μέσα στο σκοτάδι", να σε σώσει από τον πόνο και την απελπισία, δίνοντας πίσω όσα σου στέρησε. Τα πράγματα δεν θα είναι πάλι ίδια, μην το ξεχνάς! Το καλύτερο θα ήταν η μοναξιά να γίνει συνειδητή μοναχικότητα, η οποία μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε διάλογο με τον εαυτό μας, να συμφιλιωθούμε με τα λάθη που ενδεχομένως κάναμε και να νιώσουμε καλά. Αυτή κατά τη γνώμη μου είναι η μεγαλύτερη δοκιμασία που καλούμαστε να φέρουμε εις πέρας.  Όπως χαρακτηριστικά είχε αναφέρει ο Jorge Bucay " η μοναχικότητα είναι επικίνδυνα εθιστική. Μόλις καταλάβει κανείς την ηρεμία που κρύβει δύσκολα γυρνά στους ανθρώπους". 

    Τόλμησε!, Ζήσε!, Νιώσε!. Θα πονέσεις!, θα πέσεις!Μη τυχόν και φοβηθείς...Μόνο έτσι το παρελθόν θα γίνει όμορφο και η ανάκλησή του στο παρόν δε θα γίνεται για να σε σώσει από την μοναξιά σου, αλλά για να σου θυμίσει πόσο όμορφα έζησες! Η ζωή είναι σας ένα ταξίδι με πλοίο... Κοιτάς πίσω για να θαυμάσεις τα τοπία και την ομορφιά που αφήνει στο πέρασμά του, αλλά προσμένεις με ανυπομονησία όλα εκείνα τα άγνωστα που θα συναντήσεις όταν φτάσεις στον επικείμενο προορισμό!!

Self-luminous...