Skip to main content

Κι είμαστε ακόμα, ζωντανοί..!

Κι ήρθε λοιπόν η ώρα. Ναι είναι αλήθεια. Φεύγει αυτή η άθλια χρόνια. Κι εμείς είμαστε ακόμα εδώ. Οι περισσότεροι, έστω. Ζωντανοί. Είναι από μόνο του κι αυτό μάλλον ένα επίτευγμα. Ένα επίτευγμα που νομίζω αξίζει να του αφιερώσουμε ένα τραγούδι.

Τίτλος                     : Το χειροκρότημα
Τραγουδίστρια       : Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Στιχουργός             : Λίνα Νικολακοπούλου
Έτος Κυκλοφορίας: 1987
Είδος                      : Ποπ-Μπαλάντα

Η αλήθεια είναι ότι το λέω μεταξύ αστείου και σοβαρού ότι είναι ένα επίτευγμα το ότι επιβιώσαμε φέτος. Ίσως είναι και λίγο υπερβολικό, αλλά αυτή η χρονιά δεν σταματούσε να μας εκπλήσσει δυσάρεστα, δεν ξέραμε ποιο θα είναι το επόμενο δυσάρεστο που θα ακούσουμε. Οπότε, ακόμα και το ότι ζούμε μπορεί να θεωρηθεί ένα επίτευγμα και ένας καλός λόγος για να αποχαιρετήσω το 2020 με αυτό το τραγούδι. Άλλωστε, όπως είχα πει, πριν λίγο καιρό, μιλώντας για ένα άλλο τραγούδι, ό,τι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατούς. Είτε λέγεται κορωναϊός, είτε λέγεται καραντίνα, είτε οπωσδήποτε. Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει κι ελπίδα, ότι, έστω και με ένα θαύμα, τα πράγματα μπορούν να φτιάξουν και μια άσχημη κατάσταση να διορθωθεί. 

Από την άλλη, ένας άλλος λόγος που επιλέγω αυτό το τραγούδι είναι γιατί θέλω να καυτηριάσω κάτι που παρατήρησα περισσότερο από ποτέ, και αποτυπώνεται με το στίχο "κι είμαστε ακόμα ζωντανοί". Την τάση των σημερινών, κυρίως, ανθρώπων, να νοιάζονται μόνο για την επιβίωσή, μόνο τη σωματική τους υγεία. Την ώρα που υπάρχει και η ψυχική και η πνευματική. Τι αξία έχει να είμαστε υγιείς σωματικά αν είμαστε δυστυχισμένοι, αν δεν έχουμε ένα σκοπό σε αυτή τη ζωή, αν δεν έχουμε μια βασική παιδεία και ωριμότητα ώστε να είμαστε ωφέλιμοι σε όσους είναι κοντά μας και στην κοινωνία μας; Μιας και οι κυβερνήσεις αδιαφορούν για αυτά (ειδικά η πνευματική υγεία είναι κάτι που πιθανότατα δεν θέλουν να έχουμε προκειμένου να μπορούν να μας χειραγωγούν), ας αρχίσουμε να νοιαζόμαστε εμείς, ο καθένας μας ξεχωριστά. Θα είναι ένα πολύ μεγάλο και σημαντικό βήμα ώστε η ευχή που θα δώσουμε και θα μας δώσουν, "καλή χρονιά", να πραγματοποιηθεί. Καλή χρονιά λοιπόν και από μένα, με σωματική, ψυχική και πνευματική υγεία σε όλους! 

Comments

Popular posts from this blog

Είμαι ένας άλλος, ζω σε (κορωναιο)παράνοια

     Η σχέση μου με το σημερινό τραγούδι, το «Παράνοια» του Νίνο, είναι πολύ περίεργη. Το πρωτάκουσα τον Ιανουάριο του 2019 (αν και υπήρχε από το 2006 με τίτλο «Είμαι ένας άλλος» και τότε επανακυκλοφόρησε ως διασκευή) και μπορώ να πω ότι μου ήταν αρκετά αδιάφορο, στην αρχή. Μετά όμως, άρχισε να με εκνευρίζει, επειδή είχε γίνει hype και το άκουγα συνέχεια, ειδικά στο στρατό, που πήγα 1 μήνα αργότερα, όπου σε μια φάση το τραγουδούσε όλος ο θάλαμος. Μέχρι που τελικά, κάποια στιγμή, ως διά μαγείας, άρχισα να το τραγουδάω και γω. Όχι μηχανικά, επειδή «μου κόλλησε», όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, αλλά συνειδητά κι επίτηδες, επειδή κατάλαβα πόσο πολύ ταίριαζε στη φάση που ζούσα εκείνη την περίοδο. .                "Είμαι ένας άλλος, ζω σε παράνοια, τον εαυτό μου βρίσκω σπάνια"... Τίτλος:                ...

Γνωρίστε την... fado!

Φάδο, ονομάζεται το μουσικό είδος που έχει τις ρίζες του στην Πορτογαλία της δεκαετίας του 1820, και αποτελεί έως και σήμερα καθρέφτη της ταυτότητας, της κουλτούρας και της ιστορίας των Πορτογάλων. Μια δωδεκάχορδη κιθάρα και μια βιόλα είναι συνήθως αρκετά για να συνοδεύσουν την φωνή του τραγουδιστή που με συναίσθημα θα αφηγηθεί τον πόνο και τις δυσκολίες της ζωής , φόβους του ανθρώπου καθώς και ιστορίες από την θάλασσα. Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η φάδο αποτελεί μείγμα της μουσικής των σκλάβων της Αφρικής με την παραδοσιακή μουσική των Πορτογάλων ναυτών. Η Amália   Rodrigues , η πιο γνωστή τραγουδίστρια φάδο, συνέβαλε στη διάδοση του είδους αυτού παγκοσμίως αφού έδωσε συναυλίες σε πολλές χώρες του κόσμου. Το έργο της αποτελεί έμπνευση για τους καλλιτέχνες φάδο στην Πορτογαλία του σήμερα. Η σύγχρονη φάδο εμπεριέχει πολλές φορές και άλλα μουσικά όργανα όπως   πιάνο, βιολί και ακορντεόν. Οι νέοι καλλιτέχνες φάδο , δεν διστάζουν να πειραματιστούν και να την συνδυάσ...

Always

   -"After all this time?"    -"Always." Greek Version    Ο παραπάνω διάλογος, για όσους (σχεδόν όλοι, υποθέτω) μυημένους στο Χάρι Πότερ, είναι προφανώς ανάμεσα στον Άλμπους Ντάμπλντορ και τον Σέβερους Σνέιπ. Ο πρώτος εκπλήσσεται στη θέαση του προστάτη του Σνέιπ, που είναι μία ελαφίνα, αποτελώντας ένα ξεκάθαρο σύμβολο του παλιού του έρωτα, της Λίλι, και τον ρωτάει "Μετά από όλο αυτόν τον καιρό;", για να λάβει την απάντηση "Για πάντα".    Το τραγούδι που επέλεξα σήμερα είναι το "Lovesong" των "The Cure". Ένα ακόμα τραγούδι που ανακάλυψα τυχαία, πριν λίγους μήνες. Αυτό που μου έκανε εξαρχής εντύπωση σε αυτό δεν είναι παρά η όψη του τραγουδιστή, που μοιάζει με φρικιό, περιβαλλόμενος από ένα αντίστοιχο, μυστικιστικό σκηνικό. Δεν μπορώ συνεπώς να περιγράψω την έκπληξή μου όταν άκουσα από κείνον ένα από τα πιο ρομαντικά και βαθιά συναισθηματικά τραγούδια που έχω ακούσει.    Οι θεματικοί άξονες γύρω από τους οποίους περι...