Hymn for...an alternative kind of love

    Το τραγούδι για το οποίο θα μιλήσω σήμερα, είναι ένα πολύ αγαπημένο μου. Από όλες τις απόψεις, ακουστικά, νοηματικά, τα πράγματα&το πρόσωπο που το έχω συνδυάσει, την περίοδο της ζωής μου στην οποία με ταξιδεύει. Hymn for the Weekend, by Coldplay. 

Τίτλος                      : Hymn for the Weekend
Τραγουδιστής/ες     : Coldplay (&Beyonce)
Στιχουργός/οι          : Berryman, Buckland, Champion & Martin
Έτος Κυκλοφορίας : 2015
Είδος                       : Alternative/Indie/Pop

   Ένα κάπως περίεργο τραγούδι, το οποίο όταν το είχα πρωτακούσει δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και μάλιστα, θα έλεγα, με "παραπλάνησε". Λίγο ο τίτλος, λίγο ότι δεν έδωσα αρκετή προσοχή ώστε να καταλάβω τους στίχους (μιας και δεν ήταν ελληνικό που η κατανόηση γίνεται αυτόματα), λίγο ο χαλαρός και care-free ρυθμός του. Μου έδωσε την εντύπωση ότι ήταν ένα από τα πολλά αγγλικά τραγουδάκια χωρίς ιδιαίτερο νόημα, που εστιάζουν κυρίως στο ακουστικό κομμάτι ώστε να προωθηθούν.

  Δεν κατάλαβα, ώσπου να μου εφισταθεί η προσοχή, ότι και νόημα είχε, και πολύ ωραίο. Ένα νόημα, που δεν περίμενα με τίποτα εκείνη την πρώτη φορά. Ένα νόημα πολύ συνηθισμένο, αφού μιλάει για τον χιλιοτραγουδισμένο έρωτα, μα εκφρασμένο τόσο διαφορετικά από ότι συνήθως...Ο τραγουδιστής αναφέρεται στο άτομο με το οποίο είναι ερωτευμένος, "έναν ουρανόσταλτο άγγελο που του άλλαξε τη ζωή προς το καλύτερο", όπως μπορεί να είναι μία σύντομη περίληψη των στίχων. Όμως το κάνει πολύ διαφορετικά από ότι συνήθως γίνεται, ειδικά στα ελληνικά τραγούδια. Όχι ένταση, όχι δράματα, όχι βαρύγδουπες δηλώσεις. Το κάνει με έναν χαλαρό, γλυκό και πανέμορφα απλό τρόπο. Τόσο διαφορετικό, που καμία εντύπωση δεν μου κάνει ότι πρωτοακούγοντάς το, χωρίς να καταλάβω τους στίχους, δεν πήγε το μυαλό μου ούτε στο ότι είχε αυτό το θέμα (παρότι συνηθισμένο) ούτε στο ότι είχε κάποιο ιδιαίτερο βάθος.

   Δεν ξέρω, ακόμα και μετά από 3,5 χρόνια, από τότε, και 25 ζωής, αν τελικά έχει ρεαλιστική βάση αυτό το τραγούδι. Ή αν, τελικά, ο έρωτας συνεπάγεται απαραίτητα αυτά που προανέφερα, τα οποία εκφράζει κι η πλειοψηφία των τραγουδιών που μιλάνε για αυτόν. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι αυτό το τραγούδι, ουτοπικό ή μη, μπορεί να αποτελέσει τροφή για σκέψη, προωθώντας κάτι διαφορετικό. Έναν έρωτα που βιώνεται χαλαρά κι απλά(όχι απλοϊκά, βέβαια!), που εστιάζει στην (ουσιαστική!) ομορφιά και στα θετικά, που θέλει να ζήσει το τώρα.