Great mothers create simple men

Greek Version

   Η αλήθεια είναι ότι γενικά δεν είμαι φαν των "παγκόσμιων ημερών" για το α, β, χ, ψ πράγμα. Όχι επειδή δεν θεωρώ τα τιμώμενα πράγματα-πρόσωπα σημαντικά, αλλά αφενός επειδή τις "παγκόσμιες ημέρες" τις θεωρώ κυρίως ένα εμπορικό παιχνίδι κι αφετέρου θεωρώ χαζό να τιμάς αυτά τα σημαντικά πράγματα, μία φορά το χρόνο, επειδή το λέει το ημερολόγιο. Επίσης νιώθω ότι αν τιμάς ένα πράγμα την "παγκόσμια ημέρα" του, πρέπει να ξέρεις και όλων των άλλων και να τα τιμάς εξίσου, αλλιώς είναι υποκρισία ή υποβάθμιση της αξίας τους. Ίσως φαίνομαι υπερβολικός, αλλά έτσι το προσλαμβάνω όλο αυτό προσωπικά.

   Παρ' όλ' αυτά, χάρη στην έμπνευση που τυχαία μου χάρισε ένα ιδιαίτερο άτομο (το οποίο κι ευχαριστώ πολύ), θέλησα να κάνω μία ανάρτηση σήμερα, για την ημέρα της μητέρας. Και θα ήθελα να το συνδυάσω και με ένα ξεχωριστό για μένα τραγούδι, το πρώτο που "έμαθα" να παίζω όταν άρχισα κιθάρα. Το "Simple Man" του Lynyrd Skynyrd.

   Ήταν ένα τραγούδι που ήξερα από παλιά αλλά ποτέ δεν έκατσα να παρατηρήσω ιδιαίτερα τους στίχους του μέχρι που άρχισα να προσπαθώ να το παίξω. Και η αλήθεια είναι ότι όταν το έκανα μου άρεσαν πολύ. Βασίζεται πάνω σε μία άλλη διάσταση της μητέρας από αυτές που μας έρχονται αμέσως στο μυαλό, της αγάπης, της φροντίδας, της προστασίας, της κάλυψης των αναγκών του παιδιού. Αυτά είναι πολύ σημαντικά, μάλλον και τα πιο σημαντικά. Αλλά είναι αρκετά; Όλες σχεδόν οι μητέρες δεν (προσπαθούν να) τα κάνουν; Είναι όμως όλα τα παιδιά μεγαλώνοντας ευτυχισμένα; Είναι ολοκληρωμένες προσωπικότητες; Έτοιμα να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και να επιβιώσουν σε έναν σκληρό κόσμο;

   Η απάντηση, που πιθανότατα είναι όχι, καταδεικνύει μία ακόμα διάσταση της μητρικής υπόστασης. Η μητέρα μας είναι, και πρέπει να είναι, η πρώτη και η μεγαλύτερη δασκάλα μας. Αυτή που θα μας μάθει τα βασικά πράγματα για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, να ζεις σε αυτόν τον κόσμο, που, σαν τη Θέτιδα, τη μητέρα του Αχιλλέα που τον έκανε μπάνιο στον ποταμό για να τον θωρακίσει, θα μας παρέχει τα απαραίτητα εφόδια για να επιβιώσουμε και να γίνουμε κάποια μέρα ευτυχισμένοι. Για μία τέτοια μητέρα και τις νουθεσίες της μιλάει και το τραγούδι αυτό. Έχοντας μία σημαντική ιδιαιτερότητα. Η βασική νουθεσία της μητέρας του καλλιτέχνη, όπως μαρτυράει κι ο τίτλος, είναι να γίνει ένας απλός άνθρωπος. Κάτι που μοιάζει αρκετά περίεργο μάλλον την εποχή της επιδίωξης της αφθονίας και του υπερκαταναλωτισμού των πάντων που όλοι θέλουν να είναι "οι καλύτεροι" και να έχουν "τα πάντα". Και, αρκετά ειρωνικά, συχνά είναι οι ίδιοι μας οι γονείς, οι ίδιες μας οι μητέρες που μας καλλιεργούν αυτή την ακόρεστη, αλλά αμφίβολα υγιή επιθυμία. Πώς θα ήταν άραγε ο κόσμος, πώς θα διαμορφώνονταν οι άνθρωποι του σήμερα, αν, όταν ήμασταν μικροί, οι μητέρες μας μας συμβούλευαν να είμαστε απλοί;

Song            :"Simple Man"

Artist           : Lynyrd Skynyrd

Release Date: 1973

Genre           : "Rock"
*the above video is the official edition of the song by Shinedown 
 

English Version

   Truth is, I'm generally not a fan of "World Day" of a, b, c thing. Not because I don't consider the honored things-people significant, but, first of all, because I think "World Days" are mainly a commercial trick and, secondly, because I consider it silly, to honor these things once a year, because the calendar says so. Also, I feel, if you honor something on its "World Day", you must know the "World Days" of everything and honor them as well, otherwise it's either a hypocrisy or a degradation of their value. Maybe I seem to be extravacant, but this is how I'm personally thinking about this.

   However, thanks to the inspiration randomly given to me by a special person (which I thank a lot), I liked to make a post today, for "Mother's Day". And I opted to combine it with a remarkable song for me, the first one I practiced when I started learning to play guitar. "Simple Man", of Lynyrd Skynyrd.

   This was a song I knew before, however I never got to pay attention to its lyrics till I started practicing it myself. And the truth is that, when I did, I really liked them. It's based on another dimension of the maternal figure, other than the ones immediately springing to our minds, of love, care, protection, satisfaction of child's needs. These are very important, probably the most. Are they sufficient though? Don't almost all mothers (try to) do these? Are all children happy, when they've grown up, though? Are they complete beings? Ready to chase their dreams and survive in a cruel world?

   The answer, being most probably no, shows one more dimension of the maternal concept. Our mother is, and has to be, our first and biggest teacher. The one going to teach us how it is to be a human, to live in this world, the one that, like Thetis, Achilles' mother, that bathed him in the river to make him invinvible, will give us the necessary supplies to survive and become happy some day. This song refers to such a mother and her advice. Having one big distinctiveness. The basic advice of the artist's mother, like the title suggests, is him becoming a simple man. Something probably seeming quite peculiar in the era of the chasing of abundance, of the overconsuming of everything, that everyone wants to be "the best" and have "everything". And, ironically enough, our parents, our mothers, are the ones cultivating this insatiable, but doubtly healthy, desire in us. How would this world be, I wonder, how would people be shaped, if, when we were young, our mothers advised us to be simple?