Bad Συνήθειες..!

   Επιστρέφω σήμερα, μετά από αρκετό καιρό, με αφορμή μία ενδιαφέρουσα, αν μη τι άλλο, έμπνευση. Είχα κι άλλες φορές στο παρελθόν κάνει αναρτήσεις-mix, στις οποίες συμπεριελάμβανα πάνω από 1 τραγούδια, που είτε έμοιαζαν μεταξύ τους είτε συμπλήρωνε το ένα το άλλο. Σήμερα, σκεπτόμενος με μια αφορμή πάνω στο θέμα "κακές συνήθειες-bad habits", μου ήρθαν στο μυαλό δύο πολύ διαφορετικά, μεταξύ τους τραγούδια. Το ομώνυμο ελληνικό του Μίλτου Πασχαλίδη και το ομώνυμο αγγλικό του Ed Sheeran. Ένα ελληνικό, ένα αγγλικό. Ένα έντεχνο, ένα funky από αυτά που αποκαλώ "ποπάκια". Ένα πιο βαθύ και συναισθηματικό, ένα πιο χαλαρό κι ανάλαφρο. Δύο που αναφέρονται στο ίδιο θέμα. Και τι πιο μαγικό από το να εξετάζεις ένα θέμα από δύο τόσο διαφορετικές οπτικές.

   Θα ξεκινήσω αρχικά (πλεονασμός;) με το αγγλικό του Ed Sheeran. Ενός εξαιρετικού καλλιτέχνη που μαζί με τον αγαπημένο μου Sam Smith (μου φαίνεται αδιανόητο να μην έχω κάνει ανάρτηση για αυτόν τόσο καιρό) είναι ίσως οι δύο πιο ευαίσθητοι, τραγουδιστικά έστω, ξένοι ερμηνευτές της εποχής μας. Το Bad Habits είναι μάλλον μία ενδιαφέρουσα αντίθεση όσον αφορά αυτήν την ευαισθησία, μιας και αναφέρεται σε έναν πιο ανώριμο θα έλεγα τρόπο προσέγγισης του έρωτα. Έναν κατά τον οποίο απλά αφήνεσαι στο κάθε συναίσθημα, χωρίς να σκέφτεσαι καν τις επιπτώσεις των διαφόρων πράξεών σου (παρότι τις ξέρεις μιας και τις έχεις ξαναζήσει) κι απλά εστιάζεις στο να ζήσεις το τώρα και να περάσεις καλά. Ίσως με πρόσκαιρες ερωτικές σχέσεις, ίσως με ένα άτομο που σου έχει δείξει ότι δεν αξίζει. Κι όλο αυτό με έναν παιδικό-αθώο τρόπο, σαν ένα παιδί που δεν μπορεί να σκεφτεί μακροπρόθεσμα και απλά βλέπει το εδώ και τώρα. Νομίζω ότι και το τραγούδισμα του Ed, κι η μουσική του κομματιού, παραπέμπουν σίγουρα στη συγκεκριμένη ψυχοσύνθεση. Είναι αυτή κακή; Πιστεύω πώς όχι, αλλά ούτε καλή θα την έλεγα. Θεωρώ ότι η χρυσή τομή είναι πάντα εκείνη του μέτρου, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι να μην υπεραναλύουμε μεν το κάθε τι και να ξεχνάμε να νιώσουμε και να ζήσουμε, αλλά και να μην φτάνουμε δε και στο άλλο άκρο που απλά νιώθουμε και ζούμε χωρίς να σκεφτόμαστε καθόλου πού θα οδηγήσει αυτό. Νομίζω πως και το παιδί που νιώθω ότι υποδύεται ο Ed σε αυτό το τραγούδι το αντιλαμβάνεται κατά βάθος, εξ' ου και χαρακτηρίζει όσα κάνει "Bad Habits".
Τίτλος                    : Bad Habits
Τραγουδιστής        : Ed Sheeran
Στιχουργός             : Ed Sheeran, Fred Gibson & John McDaid
Έτος Κυκλοφορίας: 2021
Είδος                      : Pop

   Και μιας κι αναφερόμαστε σε ένα παιδί, όμορφα συμπτωματικά το δεύτερο τραγούδι, του Έλληνα κλασικού έντεχνου τραγουδιστή Μίλτου Πασχαλίδη, ξεκινάει κι εκείνο με μία αναδρομή του ερμηνευτή στην παιδική ηλικία. Εκείνος ωστόσο, επεξεργάζεται όσα έκανε/κάνει από το πρίσμα του ενήλικα, που καταλαβαίνει και παραδέχεται ότι κάποια εξ αυτών είναι λάθος. Ίσως από κει να πηγάζει η εντονότερη μελαγχολία κι ο βαθύτερος συναισθηματισμός αυτού του τραγουδιού. Ο ερμηνευτής εδώ αντιλαμβάνεται τη μη ορθότητα κάποιων πράξεων κι από τη μία νιώθει τύψεις που τις έκανε/κάνει κι από την άλλη στενοχωριέται που θα πρέπει να τις κόψει/περιορίσει, παρότι τις αγαπάει και τον ευχαριστούν. Δεν εστιάζει μόνο στο τώρα, όπως ο Ed Sheeran, αλλά και στις πιο μακροπρόθεσμες συνέπειες. Επίσης, μία ακόμα διαφορά είναι ότι δεν εστιάζει σε παραστρατήματα που αφορούν ερωτικές σχέσεις-επαφές, αλλά πιο μικρές, καθημερινές συνήθειες, όπως τον καφέ και το τσιγάρο. Μου φαίνεται αρκετά ενδιαφέρουσα αυτή η διαφοροποίηση, ότι το "παιδί" είναι αυτό που μιλάει περί έρωτα και ο "ενήλικας" περιορίζεται σε πιο μικρές, επιφανειακές αδυναμίες.

Τίτλος                    : Κακές συνήθειες
Τραγουδιστής        : Μίλτος Πασχαλίδης
Στιχουργός             : Μίλτος Πασχαλίδης
Έτος Κυκλοφορίας: 1998
Είδος                      : Έντεχνο

   Σε κάθε περίπτωση πάντως, νομίζω ότι έχει αξία ακούγοντας αυτά τα δύο πολύ ωραία τραγούδια, να κάτσουμε να αναλογιστούμε πάνω σε αυτές τις "κακές συνήθειες". Είναι όντως κακές; Ή μήπως τελικά, κάποιες εξ' αυτών, αυτά που μας δίνουν είναι περισσότερα και μεγαλύτερα από όσα μας στερούν; Και, τελικά, γίνεται η ζωή χωρίς τις "κακές συνήθειες;" Ή, μήπως, η ανθρώπινη φύση μας είναι απλά συνυφασμένη μαζί τους; Ίσως ένα ενδιαφέρον, πρόχειρο και απαισιόδοξο, συμπέρασμα από την αντιπαραβολή αυτών των τραγουδιών να είναι ότι θα πρέπει ή να ζούμε καλά τώρα, απολαμβάνοντας τις διάφορες κακές συνήθειες, αδιαφορώντας για το μετά, μένοντας έτσι στην καλύτερη στάσιμοι, είτε να αποχαιρετούμε κάποια πράγματα που αγαπούσαμε, τις διάφορες εκείνες "κακές συνήθειες", τα διάφορα αυτά "bad habits", νιώθοντας θλίψη και μελαγχολία. Ίσως, όμως, πάλι κι όχι. Πιστεύω ακράδαντα ότι η χρυσή τομή υπάρχει. Κι είναι να ενδίδουμε κάποιες φορές και σε ορισμένες από αυτές τις κακές συνήθειες, έχοντας όμως πρώτα αναλογιστεί κι αποδεχτεί το εκάστοτε τίμημα. Και, ποιος ξέρει, ίσως όταν τη μάθουμε οι άνθρωποι να καταφέρουμε να ξεφύγουμε επιτέλους από το δίπολο "κακές και επιβλαβείς συνήθειες" ή "θλίψη και μελαγχολία". Και να γραφτεί τότε κι ένα τρίτο τραγούδι για εκείνη.