Greek Version
Κάνοντας την πρώτη
ανάρτηση αυτού του μπλογκ, και, προφανώς, και τη δική μου προσωπικά, θα ήθελα
καταρχήν να σας καλωσορίσω στην παρέα μας. Ελπίζω να σας αρέσουν όσα θα
μοιραζόμαστε μαζί σας και σας ενθαρρύνω να συμμετέχετε με όποιον τρόπο
μπορείτε, σχόλια, προτάσεις για θέματα-βελτιώσεις, και -γιατί όχι-, και δυνητικά
με συμμετοχή σας ως συγγραφείς, εφόσον μπορείτε βέβαια να προσφέρετε και μέσα
από αυτή τη διάσταση. Επίσης, θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους θέλησαν να
συμμετέχουν μαζί μου σε αυτό το project,
η βοήθειά τους δεν είναι απλά χρήσιμη, αλλά απαραίτητη.
Θα μπορούσα να πω
πολλά πράγματα για το τι είναι η μουσική, γενικά και για μένα. Τέχνη, τρόπος
έκφρασης, παρηγοριά και τόσα πολλά ακόμα. Κρίνω όμως ότι δεν θα είχε ιδιαίτερο
νόημα κάτι τέτοιο. Τα περισσότερα θα τα δείτε παντού, αν δεν τα ξέρετε κιόλας
ήδη. Για αυτό, θα προτιμήσω να μοιραστώ μαζί σας μια προσωπική μου εμπειρία.
Γενικά, είμαι
αρκετά αισιόδοξο και θετικό άτομο. Προσπαθώ να είμαι χαρούμενος και πολύ λίγα
πράγματα αφήνω να μου χαλάσουν τη διάθεση. Κι όμως, παρ’ όλ’ αυτά, υπήρχε μία
περίοδος στη ζωή μου, πριν 2,5 χρόνια που έφτασα κι εγώ στα όρια της
κατάθλιψης. Ειδικά ο Δεκέμβριος του 2017, νομίζω ήταν η χειρότερη περίοδος της
ζωής μου. Απογοήτευση, απαισιοδοξία και πολλά ακόμα άσχημα συναισθήματα. Είναι
χαρακτηριστικό ότι πίστευα ότι αν ήθελα θα μπορούσα να αλλάξω τα πράγματα, να
ανατρέψω την κατάσταση. Ωστόσο, δεν έβρισκα το κίνητρο για να μπω σε αυτή τη
διαδικασία. Είχα χάσει την πίστη μου, και στους άλλους, αλλά κυρίως στον εαυτό
μου.
Σήμερα, 2,5 χρόνια
μετά, είμαι πάλι χαρούμενος κι αισιόδοξος (σε γενικές γραμμές, έστω). Έχω
πετύχει πολλούς στόχους μου, έχω πλησιάσει πολλούς άλλους και είμαι (θεωρώ)
γενικά σε μία καλή πορεία. Όποιος με γνωρίσει σήμερα, θα γνωρίσει ένα άτομο
πολύ μακριά από αυτό που ήμουν τότε, όχι μόνο από άποψη διάθεσης, αλλά και σε
πολλές πτυχές της προσωπικότητάς μου. Δεν λέω ότι η ζωή μου είναι τέλεια, ότι
εγώ είμαι τέλειος, αλλά σίγουρα υπάρχει μία πολύ σημαντική βελτίωση. Ο
Δεκέμβριος του 2017 είναι μία μακρινή, δυσάρεστη και διδακτική συνάμα,
ανάμνηση; Πώς επήλθε όμως αυτή η αλλαγή;
Την πυροδότησαν
κυρίως 2 γεγονότα. Το πρώτο, ένα όνειρο που είδα την 25η εκείνου του
Δεκέμβρη. Που ολοκληρωνόταν με ένα αγγλικό τραγούδι, που δεν το είχα ακούσει
ποτέ. Το έψαξα στο ίντερνετ, τίποτα, δεν υπήρχε. Τότε μία φίλη μου μού πρότεινε
να το γράψω ο ίδιος. Δοκίμασα, αλλά χωρίς μεγάλη επιτυχία, νομίζω. Τότε μου
δημιουργήθηκε η ανάγκη κι αυτού του τρόπου έκφρασης, έχοντας κατακτήσει τόσο
διαφορετικά είδη γραφής. Λίγες μέρες μετά, στις 29 Δεκεμβρίου, είχα βγει βόλτα
με έναν φίλο μου. Όταν τελείωσε, τον πήγα μέχρι σπίτι του, όπως συνήθιζα. Και
μετά τράβηξα το δρόμο μου για το δικό μου. Κάθε φορά που περπατούσα αυτόν τον
δρόμο, τραγουδούσα κάποια συγκεκριμένα τραγούδια. Το ίδιο και κείνη τη μέρα.
Καθώς το έκανα, κατάλαβα ξανά, ακόμα πιο έντονα, πόσο μου αρέσει η μουσική και
πόσο θέλω να μπορέσω κάποια στιγμή να εκφράζομαι και μέσω αυτής.
Αυτό ήταν. Σαν να
έγινε ένα μαγικό κλικ μέσα μου. Αποφάσισα να πάω να μάθω κιθάρα. Και ήταν σαν
να έπεσε το πρώτο πλακίδιο και να άρχισε να συμπαρασύρει κι όλα τα υπόλοιπα.
Σκέφτηκα να πάω και στο γυμναστήριο, σε ψυχολόγο, να βρω δουλειά, κι αρκετά
ακόμα πράγματα. Και τότε κατάλαβα. Κατάλαβα πόσα πράγματα μπορώ να κάνω, πόσα
περιθώρια περεταίρω προσπάθειας υπάρχουν. Και πόσο λάθος ήταν να τα παρατήσω χωρίς
να τα εξαντλήσω. Η διάθεσή μου έφτιαξε, «σήκωσα τα μανίκια» κι άρχισα να
προσπαθώ ξανά για να φτιάξω τη ζωή που θέλω, αντί απλά να γκρινιάζω που δεν την
έχω. Μία σημαντικότατη, καθοριστική αλλαγή, την οποία χρωστάω σε ένα μεγάλο
βαθμό στη μουσική.
Αυτό το τραγούδι, με το οποίο συνοδεύω αυτή
την ανάρτηση, το «ανακάλυψα» πριν 5 περίπου χρόνια. Δεν με ενθουσίασε, αλλά το
κράτησα γιατί μου άρεσε ηχητικά. Από κει και πέρα όμως, με μπέρδευε το νόημά
του. Ο τίτλος είναι “This Song Saved my Life”,
«Αυτό το τραγούδι έσωσε τη ζωή μου». Ποιο τραγούδι εννοεί ο καλλιτέχνης; Αυτό
το συγκεκριμένο; Κάποιο άλλο; Η μουσική γενικά; Μα, κυρίως, μου φαινόταν αρκετά
υπερβολικό. Πώς μπορεί ένα τραγούδι να σώσει τη ζωή σου; Κι η αλήθεια είναι ότι
ότι τη ζωή δεν ξέρω. Το πώς μπορεί όμως να σώσει την ψυχή σου, έστω κι ως
αποτέλεσμα συγκυριών, φρόντισε η ίδια η ζωή να μου το δείξει. Οπότε αφιερώνω
αυτή την πρώτη μου ανάρτηση σε αυτό, με την ελπίδα η εμπειρία που μοιράστηκα να
εμπνεύσει άτομα σε παρόμοια κατάσταση με αυτήν που ήμουν εγώ τότε και να βρεθεί
και για αυτούς κάτι, όπως και για μένα η μουσική, να τους δώσει αυτή τη μικρή
αλλά τόσο απαραίτητη, όταν έχεις παραιτηθεί, ώθηση για να σηκωθούν και να
ξαναρχίσουν να προσπαθούν.
'
'
Song Title : "This Song Saved my Life"
Artist : Simple Plan
Release Year: 2011
Genre : Pop
English Version
Writing the
first post of this blogspot, and, obviously, my personal first, I would first
of all welcome you all to our group. I hope you like all that we are going to
share with you and I encourage you to participate in every way possible,
comments, suggestion for topics-improvements and -why not- potentially with
your own participation as authors, as long as you are of course able to help in
that dimension as well. Also, I would like every one who was willing to join me in this project, since their help isn't gonna be just useful, but necessary.
I would say
a lot of things about what music is, generally and for me personally. Art, way
to express self, consolation, and that many more. However, i think this would
be of no use. Most of these, you will see everywher, if you don't already know
them. For this reason, I'd rather share with you a personal experience of mine.
Generally,
I am a pretty optimistic and positive person. I am trying to be hapy and I let
few things to affect my mood negatively. However, there has been a period of my
life, 2,5 years before, that I reached the brink of depression. Especially the
December of 2017, I think it was the worst period of my life. Disappointment,
pessimism and so many negative feelings. It becomes even more clear by the fact
I believed I was able to change things, overturn the situation, yet I found no
motivation to get in this process. I had lost my faith, to others, but mostly
to myself.
Today, 2,5
years after, I am (generally) happy and optimistic again. I have met many of my
goals, approached some others and I am (I believe) back in a good course.
Whoever meets me today, they will meet a person much different from who I used
to be, not only in terms of mood but in many aspects of my personality. I am
not stating that my life or I am perfect, but there for sure is a significant
improvement. December 2017 is a distant, both sad and educational, memory. How
did this switch occur, though?
There were
mostly 2 events that made it happen. First, a dream I saw on December 25th.
Which ended up with an english song, I had never heard. I looked it up in the
internet, but no luck. Then, a friend of mine suggested me to try and write it
myself. I tried but without much success, I believe. Then a new need got born
in me, to be able to express myself through music, as I had been doing with
writing so far, having mastered so many kinds of it. A few days later, on
December 29th, I had gone for a walk with a friend of mine. When it was over, I
walked him to his home, as I used to. Afterwards, I started walking the road to
my home. Everytime I was walking this road, I was singing some specific songs.
I did the same that day. And as I did, I realized again, even more intensely,
how much I like music and how much I want to sometime get to be able to express
myself through it as well.
And there
you had it. This was it. Like something magic happened and got all of my gears
running again. I decided to start guitar lessons. And this was like the first
domino tablet collapsed, starting to push all others, making them also fall,
one by one. I thought I could also go to the gym, start sessions with a
psychologist, find a job, and so many more. And then I realized. I realized how
many things I could be doing, how many gap thre was for more effort. And how
wrong it was from me to give up without making the most of it all. My mood got
better and I got myself pumped to start trying again, to create the life I
want, instead of just moan about not having it. A much significant, determining
change, I owe largely to music.
This song,
I opted to accompany this post with, I "discovered" five years ago.
It didn't excite me, but i kept it because I liked the sound of it. From that
point and over, though, it got me very confused. The title is "This Song
Saved my Life". Which song does the artist mean? This one? Some one else?
Music in general? And, most importantly, I thought he was exaggerating. How can
a song save your life? And the truth is, I don't know about life. How it can
save your soul though, even coincidentally, life itself got to show me. So I
dedicate this first post to it, hoping the experience I shared will inspire
people in a similar situation to the one I used to be back then and there will,
for them as well, be something, like music for me, that will give them this,
slight, but so necessary, when you have given up, push, to get up and start
trying again.
Comments
Post a Comment